Happy Birthday Dhaval

Hi Dhaval, you've always told me jokingly that I never wrote anything for you, so here I am on your birthday! I don't know if you'll read Gujarati or not, so I'm writing this in English, plus I can type fast! Pardon my grammar!

I don't remember exactly how we met for the first time, but maybe it would be second semester. I used to address you as 'Jack Dawson' in the initial days of our friendship, I remember that very clearly, because I think I found your hairstyle like him. I do remember those glorious days and miss those moments sometimes.

We've shared mutual music interest with each other, we have shared crazy talks about movies, have shared countless talks about our crushes and have done gossip about the whole world! You're the one, whom I've to listen carefully, because you always tell me everything in such small details. Maybe you don't know but I hate to talk on the phone, still I have rarely disliked talking to you on the phone, we've talked for countless hours. If someone will ask me about 'to whom I've talked the most number of hours on the phone', than you would be on the top of that list! Be it my birthday call, or the calls you have done to share your life in Canada, or calls when we used to share happy or sad moments, we've never cared about time, atmosphere and decency while taking!! You're the kind of a person whose talks constantly makes me laugh out loud while even talking on the phone, because of your sense of humour, and you know I rarely laugh out loud, so it's compliment for you... Our friendship has been the talk of the town in college, and we're proud of that, aren't we? I remember our silly mistakes in Zarwani trip, our endless talks in those empty labs and classrooms, your easy explanation of some chapters; as I couldn't pass those subjects, your abuses after exam, your companionship on empty roads till GEB, your opinion about everyone's behavior, our jokes about people whom we disliked, our distance glances at each other; waves and smiling faces when we were with other respective friends of our different groups, oh God, lots of crazy memories...!

Very few people get the combination of hard work and talent, so I hope you'll do something with your music talent, I wish you will be very famous and then I'll boast about you! You will get what you want, just have faith and have some patience too. 

In life, I easily trust people, it hurts a lot if someone breaks that trust, you would understand what I am talking about, I hope our friendship will reach at some new stages in life. Happy Birthday Dhaval, I wish you all the happiness, much wishes, stay happy, party hard and remember that I'll never forgive you because you went Paris alone and didn't take me with you!

હેપી બર્થડે અખિલ

મેથ્સ-2 માટે વહેલી સવારનાં લેક્ચર્સ યાદ છે? મેથ્સ-2ની લેબમાં બેસીને જોયેલી રાહ યાદ છે...? હમણાંની ઈન્દ્રોડા પાર્કની એ બપોર યાદ છે? એ દિવસે કદાચ કૉલેજ પૂરી થયા પછી પહેલી વખત આપણે મળ્યા હોઈશું. તારાથી હમેંશા મેં ઘણી વાતો છુપાવી છે, એવી ઘણી વાતો છે જે મને તને સૌથી છેલ્લે કરી છે, એ મારી અંગત વાતો હોય કે મિત્રોમાંથી કોઈ વિશે વાત હોય કે કોઈક બીજી વાત. પણ, તે ક્યારેય એ વાતનું ખરાબ વર્તન મારી સાથે કર્યુ નથી. હા, એ બધી વાતો હમણાં છેલ્લી વખત મળ્યાં ત્યારે મેં તને કરી છે, મારા અમુક અનુભવોમાંથી સલાહ પણ આપી છે, જે તને કામ પણ જરૂર જ લાગી હશે!! પણ, તે હમેંશા તારી વાતો મારી સાથે શેર કરી છે, મોમ-ડેડ માટે સરપ્રાઇઝ આપવાની વાત હોય કે ગણેશ ચતુર્થીની પૂજા કે વિસર્જનની વાતો હોય, તારી જિંદગીની ઘણી નાની વાતો તે મને કરી છે, એ વાતનો મને ગર્વ પણ છે કે મારી સાથે બધાની યાદો જોડાયેલી હશે જ!! તારા વિશે સૌથી મહત્વની વાત છે કે મેં ક્યારેય તને ઉદાસ જોયો હોય એ મને યાદ જ આવતું નથી, મેં હમેંશા તને ખુશ જોયો છે, એ વસ્તુઓમાંથી, એ ખુશીમાંથી ક્યારેક હું પણ ખુશ રહેતા શીખી શક્યો છું. આપણી વચ્ચે ઘણી વખત કહેવા માટે કોઈ જ વસ્તુ હોતી નહોતી અને પછી "તુ બોલ, શું ચાલે?" એ પ્રકારની વાતો મને યાદ છે! ઘણી બધી લેબ્સમાં અને અસાઇનમેન્ટ રિલિટેડ સ્ટડીઝમાં તે કરેલી મદદ યાદ છે મને, પરીક્ષા પહેલા તારી જવાબ ટૂંકમાં સમજાવવાની રીત યાદ છે, ઘણી વસ્તુઓ શબ્દોમાં વ્યક્ત કરી શકાતી નથી, પણ મને ખુશી છે કે તે મને ઘણી વાતોમાં સાથ આપ્યો છે, જ્યારે કૉલેજમાં બીજા લોકોની જિંદગીમાં સારી વાતો બનતી અને મારી જિંદગીમાં કોઈ જ નવી વાત નહોતી બનતી, ત્યારે હું ક્યારેક નિરાશ થતો, ત્યારે તે મને કહેલી સારી સારી વાતો યાદ છે. લેક્ચર્સ કે લેબમાં ભૂખ લાગે ત્યારે "ટિફિન ખોલીને ખાઈ લઈએ?" એમ કહીને તે કરેલી મજાકો યાદ છે. અક્ષય કુમારનાં બિગ ફેન તરીકે એમની ફિલ્મોની તે કરેલી વાતો યાદ છે, અને તમારા બંનેનું તો નિકનેમ પણ સરખું જ છે, 'અક્કી'!! જિંદગી ઘણું બધુ આપે છે અને સાથે ઘણું બધુ છીનવી પણ લે છે, પણ યાદો, મિત્રો અને જૂનો સમય હમેંશા સાથે રહે છે. હું ઇચ્છું કે તુ કાયમ ખુશ રહે, નવી જિંદગીની કરેલી શરૂઆતમાં તુ આગળ ને આગળ વધે, જન્મદિન ખૂબ ખૂબ મુબારક, અન્લિમિટેડ પિઝાની પાર્ટી પેન્ડિંગ!!

હેપી બર્થડે ભૂમિ

પહેલી વખત મેં તને જોયેલી એ વખતે વિચાર્યુ હતું કે આ છોકરી કેટલી ઘમંડી હશે અને એ પ્રકારનું કંઈક!! હું વધારે કંઈક લખીશ તો જરૂરથી ઈમોશનલ થઈ જ જઈશ, માટે હું ફક્ત થોડી યાદો લખીશ, તારીખો અને એ બધું હું નહીં લખું, નહીં તો તુ મને રીતસર મારવા લઈશ! ફક્ત થોડી યાદો, રક્ષાબંધનનાં બાકી રહી ગયેલ તારા ગિફ્ટ તરીકે! આ બર્થડેનું ગિફ્ટ બાકી રાખીશ, મળીશું ક્યારેક ત્યારે આપીશ!! ફેસબુક રિક્વેસ્ટથી શરૂ થઈને, ટિફિન શેર કરવાથી માંડીને, પ્રોબ્લેમ્સ શેર કરીએ એ વખતની પળો, સિબ્લિંગ રાઇવલરિ અને બીજી બધી યાદોને નામ!

મેથ્સ 4નાં મારા સબમિશનમાં તે મને કેટલી મદદ કરી હતી એ મને ખાસ યાદ છે, એક તો તુ અમારા ડિપાર્ટમેન્ટમાં નહીં, તે છતાં મને એ બધી જ ફોર્મ્યુલાસ યાદ કરાવવા માટે મારી સાથે તુ બેસી રહેલી, કારણ કે તુ જાણતી હતી કે એ દિવસે મેં તૈયારી કરી નહોતી. તારી સાથે આપેલું મેનેજમેન્ટ-2નું બેકલોગનું પેપર યાદ છે, તારી મિકેનિક્સ ઑફ સોલિડ્સની બેકલોગ્સ યાદ છે!! ગીરનાં જંગલોમાં અમારા પ્રવાસ વખતે તે ભરેલી અમારી ફી યાદ છે, મારા બર્થડે પર તે લાવેલી કેક યાદ છે, (અને ટ્રસ્ટ મી, આજ સુધી મારી માટે ફક્ત તુ એક જ કેક લાવી છે, બીજા કોઈએ મારો બર્થડે સેલિબ્રેટ કર્યો નથી!! હા, પેસ્ટ્રી અને આઈસક્રીમ ગણી શકે છે પણ કેક અલગ છે, કેક તો ફક્ત એક જ વાર!!) ફેસબુક પરની ચેટથી વોટ્સએપનાં સ્માઈલીઝથી માંડીને તારી રાખડીઓ, ડોમિનોઝ, તારુ એક્ટિવા, તારો અને મારો એનરોલમેન્ટ નંબર 87, તે મને આપેલી ચેતન ભગતની '2 સ્ટેટ્સ' ; મેં તને આપેલી કાજલ ઓઝા વૈદ્યની 'સુખ એકબીજાનું' ; ક્વિચિસમાં બેસીને કરેલી વાતો, અસાઇન્મન્ટ લખતી વખતનો કંટાળો, અમારા લેક્ચર્સ પૂરા થાય એની રાહ જોઈને ક્લાસરૂમની બહાર ઊભી રહેતી તુ, આપણાં હસતાં ચહેરા અને ઉદાસ ચહેરા અને આંસુ અને હાસ્ય અને શું યાદ કરુ અને શું ભૂલું...!! તારા પચીસમાં જન્મદિનની ખૂબ ખૂબ શુભેચ્છાઓ, જિંદગીમાં ખૂબ જ ઊંચાઈઓ પ્રાપ્ત કરે, હમેંશા ખુશ રહે અને તારી જાતને ન ભૂલે, જેવી છે તેવી જ રહે તે માટેની ખૂબ શુભેચ્છાઓ. 

હેપી બર્થડે દર્શન

તને પહેલી વખત ક્યારે મળેલો એ મને યાદ નથી. કદાચ પહેલા સેમેસ્ટરની કોઈ લેબમાં મળ્યાં હોઈશું આપણે. તારી સાથે દોસ્તીની શરૂઆત ક્યારે થયેલી એ પણ મને બરાબર યાદ નથી, એ પણ આ જ રીતે કોઈ લેબમાં ચોથા કે પાંચમાં સેમેસ્ટરમાં હોવું જોઈએ. શરૂઆતમાં મારે તારી સાથે ખાસ બનતું નહોતું, કદાચ તુ જાણે છે એ વાત કે નહીં એ મને ખ્યાલ નથી. પછી બધાની સાથે ટિફિન વહેંચવાથી શરૂ કરીને એક્ઝામમાં સાથે વાંચવા સુધીની પળોની સાથે સાથે કૉલેજમાં કોઈ કારણ વિના ક્લાસમાં બેસીને બધા સાથે વાતો કરવાની પ્રક્રિયાઓથી દોસ્તી વધતી ગઈ, આજે એ મુકામે આ દોસ્તી પહોંચી છે, જ્યાં મને ખ્યાલ આવ્યો છે કે તુ કેવા પ્રકારની વ્યક્તિ છે. બધાની સાથે મજાક કરતો એક છોકરો પોતે અંદરથી કેવો છે તે હું જાણી શક્યો છું એટલે જ આ દોસ્તી અહીં પહોંચી છે. કારણ કે જો તે એમ ન સ્વીકાર્યુ હોત કે હમેંશા ભારે ભારે વાતો કરતો સંજય ક્યારેક મજાક પણ કરી શકે છે અને મેં જો ન સ્વીકાર્યુ હોત કે મોટેભાગે મજાક કરતો દર્શન ગંભીર વાતો પણ કરી શકે છે, તો કદાચ આપણે આટલા સારા મિત્રો ન બની શક્યાં હોત. સરદાર સરોવર અને ઝરવાણી જતાં પહેલા તારે ઘેર રોકાયેલો એ મને યાદ છે, એ પ્રવાસ માટે સચિવાલયમાં મંજૂરી લેવા માટે તે કરેલી મહેનત યાદ છે, તારા ગોગ્લ્સ વાળા ફોટોગ્રાફ્સ યાદ છે!! ડોમિનોઝમાં ગાળેલી હમણાંની એ બપોર યાદ છે, એકાદ ગેરસમજને બાદ કરતાં કોઈ મોટી ઘટના બની નથી આપણી દોસ્તીમાં તો ખાસ કોઈ વાત યાદ આવતી નથી! હું આશા રાખીશ કે તને બધી જ ખુશીઓ મળે, જે ઇચ્છે તે તને મળે... ખૂબ જ મહેનત કરીને તુ આજે એ મુકામ પર પહોંચ્યો છે એ હું જાણું છું અને જીવનમાં આગળ વધતો જ રહે તે માટેની શુભેચ્છાઓ પાઠવી રહ્યો છું. 'અભિલાષા' સંસ્થા માટે પણ ખૂબ શુભેચ્છાઓ, પ્રાઉડ ઓફ યુ! જન્મદિન ખૂબ ખૂબ મુબારક, તુ હમેંશા કહે છે તો આજે હું કહીશ પાર્ટી બાકી!!! તે એક વખત મને શીખવાડેલું કે કોમ્પ્યુટરમાંથી પ્રિન્ટ સ્ક્રીન કરીને સ્ક્રીન પરનો ફોટો કેપ્ચર કરી શકાય છે, તુ માનીશ નહીં એ મને આજે કેટલું ઉપયોગી થાય છે!! એ જ ટેક્નિક સાથે બે જૂની યાદો સમાન ફોટોગ્રાફ્સ મૂકી રહ્યો છું, ફરીથી ખૂબ ખૂબ શુભેચ્છાઓ...   

હેપી બર્થડે મૃગેશ

આઠમા ધોરણની એ સામાજિક વિજ્ઞાનની પરીક્ષા પછી સ્કૂલની બસમાં આપણો પરિચય ન થયો હોત તો મેં જિંદગીમાં ઘણી બધી વસ્તુઓ ગુમાવી હોત, કારણ કે જો એ પરિચય ન થયો હોત, તો મને તારા જેવો દોસ્ત ન મળ્યો હોત. એ દિવસ પછીની દરેક ખુશી અને દુ:ખ મહત્વનું છે મારી માટે... સ્કૂલ બસમાં પરીક્ષા પછીની ફિલ્મો વિશેની વાતો હોય, સિનેમેક્સમાં 'નો વન કિલ્ડ જેસિકા' જોયેલી એ વખતનો રોમાંચ હોય કે આપણી ફેસબુક પરની જૂની વાતો, એન્જિનિયરિંગની એક્ઝામ વખતની રાતોમાં કરેલ ચેટિંગ, એકબીજાની ખરાબ પળોમાં સાથે રહેલ એ વખતની લાગણીઓ, વિવેકાનંદ એકેડમીની એ પ્રથમ પાટલી, દરરોજ લેવાતી ટેસ્ટ, પેટ દુ:ખી જાય ત્યાં સુધી હસી શકીએ એ પ્રકારની એકબીજાને શેર કરેલી ટ્વિટ્સ... શું લખીશ હું જે મેં પહેલા તને કહ્યુ નથી? સેન્ટ્રલ વિસ્ટામાં પસાર થયેલી ઘણી સાંજ; જ્યારે તને કહેવાથી મારી વાતોનો ભાર ઓછો થઈ શકતો, ત્રિમંદિર; અડાલજનું અંબા રિફ્રેશમેન્ટ, આવકાર રેસ્ટોરન્ટ, ન જાણે કેટલાય લંચ્સ અને ડિનર્સ!! થિયેટરમાં અને એકબીજાને ઘેર જોયેલી ફિલ્મો, સાથે કરેલ વાંચન, રાત્રે એકબીજાને ઘેર રોકાઈને મોડી રાત સુધી કરેલી સ્કૂલની જૂની વાતો, બિગ બોસ!! સેક્ટર ૪નો એ બાંકડો, નાસ્તો!! આબુની સનસેટ પોઈન્ટ પરની સાંજ,...

સાડા અગિયાર વર્ષની દોસ્તીમાં આપણે એકબીજાથી નારાજ પણ રહ્યા છીએ, એકબીજાને મનાવી પણ લીધા છે અને ફરીથી નારાજ પણ થયા છીએ!! આ દુનિયામાં ખૂબ ઓછા લોકો તમને સમજી શકતા હોય છે અને હું ખૂબ જ આનંદની લાગણી મહેસૂસ કરુ છું કે તુ મારે માટે એ પ્રકારની વ્યક્તિ છે. હું ઇચ્છીશ કે તને જિંદગીમાં દરેક ખુશીઓ મળે, ક્યારેય બદલાઈશ નહીં, યુ આર પરફેક્ટ, એક એવો દોસ્ત જે મને ક્યાંય નહીં મળે. જન્મદિન મુબારક, શુભેચ્છાઓ... દોસ્તી, અગણિત સાંજ, નાસ્તો, ફિલ્મો, બિગ બોસ અને જિંદગીને નામ!!!

હેપી બર્થડે કુંતલ

તને પહેલી વખત મેં જોયો એ વિશે મેં લખેલું જ છે - પહેલી છાપ ... તારી સાથે પહેલી વખત વાત થયેલી એ પણ મને યાદ છે, સિવિલની લેબ પાસે, તે મારો ફોન નંબર માંગ્યો હતો. એ પછી તે મને વર્કશોપનો મારો ફીટિંગનો જોબ પૂરો કરવામાં મદદ કરી હતી. એ વખતે કદાચ દોસ્તીની શરૂઆત થઈ. બધાએ ભેગા મળીને સિવિલનાં સબમિશન વખતે કેટલી માથાકૂટ કરી હતી. સિવિલની લેબથી માંડીને દરેક લેબમાં પછીથી મોટેભાગે હું અને તુ સાથે જ બેસતા હતાં, તુ દર વખતે મને ભણવામાં ધ્યાન આપવા માટે કહેતો અને હું મારી અંગત સમસ્યાઓને કારણે મોટેભાગે દુ:ખી રહેતો. મારી આખી કૉલેજ દરમિયાન મને સૌથી વધારે હેરાન પણ તે કર્યો છે, મને સૌથી વધારે દુ:ખી પણ તે જ કર્યો છે અને એ તુ જાણે જ છે! પણ ખબર નહીં કંઈક એક અજીબ તત્વ રહ્યું છે કે હું તારાથી વધારે નારાજ પણ રહી શકતો નહોતો. મારી પાસે ફક્ત આપણી અંગત કહેવાય એવી આપણા બે જણની ખાસ યાદો નથી, કારણ કે મોટાભાગનો સમય તે મને હેરાન કર્યો છે અને હું રિસાયેલો રહ્યો છું અને પછી તે મનાવ્યો છે. બીજુ એક કારણ એ પણ છે કે તુ કદાચ કોઈની પર ખાસ વિશ્વાસ કરતો નહોતો, એટલે તુ તારા દિલની અમુક વાતો કદાચ કોઈને કહેતો નહોતો. (હવે કેટલો બદલાયો છે એ ખ્યાલ નથી!) પણ મને અમુક ખાસ દિવસો યાદ છે, જ્યારે ક્યારેક તુ અને હું જ સાથે હતા. અમુક બાબતો હું લખીશ નહીં કારણ કે એ વાતોમાં બીજી વ્યક્તિઓનો ઉલ્લેખ પણ આવશે અને અંગત વસ્તુઓ વધારે મારે હવે બ્લૉગ પર મૂકવી નથી. પણ ખાસ યાદ છે કે એક દિવસ તુ અને હું કૉલેજથી ઘેર જતી વખતે સેક્ટર-૨૮નાં ગાર્ડનમાં ગયેલા, ફક્ત તુ અને હું. (અભિનવ સરે ગાર્ડન સુધી લિફ્ટ આપી હતી.) તારી બસ લેટ હતી એટલે ગાર્ડનની કેટલીય રાઇડ્સમાં આપણે બેઠા હતા, સામેની સોડા શોપમાં સોડા પીધેલી અને નાસ્તો કરેલો. એ સાંજ, એ વાતો હું ક્યારેય પાછી લાવી શકીશ નહીં. 

હું તને હમેંશા કહેતો કે તુ મને હેરાન કરે છે અને એ પછી પણ તારી પાસે જ હું અમુક સમસ્યાઓ લઈને આવતો. હજુ પણ અમુક વાતોમાં હું તારાથી નારાજ છું કારણ કે એ વિશે મેં હજુ વાત કરી નથી, ક્યારેક કોઈ દિવસ શાંતિથી. મને ખબર છે બધાની માટે દોસ્તીનો અલગ અર્થ હોય છે. પણ, મારે માટે દોસ્તી સૌથી મહત્વની છે જ અને રહેશે. આ ફોટો સિવાયનાં આપણા બંનેના મારી પાસે કોઈ સારા ફોટોગ્રાફ્સ પણ નથી, ક્યારેક ઉદાસ થવાય તો હુંં આ દીવ અને ગીરનો પ્રવાસ યાદ કરુ છું... મારી પાસે તારી ખાસ યાદો નથી એમ કહી રહ્યો છું અને આ લખતી વખતે મારો આખો ભૂતકાળ યાદ આવે છે જે મારે યાદ કરવો નથી. પણ તે છતાં મારે ફરીથી કૉલેજ જવું છે, મને ખબર છે એ શક્ય નથી. પણ એ સમય મારે પાછો જોઈએ છે અને કેટલાક કારણોસર નથી પણ જોઈતો. મારે ઈ.સી. ડિપાર્ટમેન્ટનાં ફર્સ્ટ ફ્લોરનાં એ ક્લાસરૂમમાં ફરીથી તારા ખભે માથું મૂકીને રડવું છે, તારુ લેપટોપ ફેંદવું છે, બધા દોસ્તોમાંથી સૌથી સ્વાદિષ્ટ એવા તારા ટિફિન બૉક્સમાંથી મારે ફરીથી જમવું છે, તે ખવડાવેલો કૂકિઝ એન્ડ ક્રીમ આઇસક્રીમ ખાવો છે ફરીથી, પણ ફક્ત તારી જ સાથે... મેં અમુક વખત ઘણાને ગિફ્ટ્સ આપી છે, તને મેં કોઈ ખાસ ગિફ્ટ આપી હોય એ પણ મને યાદ નથી. હું એ બધુ યાદ કરીને અત્યારે ફરીથી ઉદાસ થવા પણ માંગતો નથી. પણ હું એક વાત કહીશ કે તુ દોસ્તીની બાબતમાં પ્રામાણિક રહે, ખૂબ ઓછા લોકો દુનિયામાં તમારા સારા મિત્રો રહી શકે છે અને જો આપણે એ રીતે રહી શકીએ તો મને આનંદ થશે. મારે આમ કેમ લખવું પડ્યુ, એ વિશે જરાક વિચારજે. તે કૉલેજ પૂરી થયા પછી મારી અમુક વાતોનું વધારે ધ્યાન રાખ્યું છે, જો એ પ્રકારની આપણી દોસ્તી કૉલેજમાં હોત, તો આપણે હજુ વધારે સારા મિત્રો હોત. વેલ, હેપી બર્થડે, ખૂબ ખૂબ શુભેચ્છાઓ જિંદગીની દરેક નવી શરૂઆત માટે. ખૂબ ખુશીઓ તને મળે, એમાંથી થોડીક મારી સાથે પણ વહેંચે!! ચેટિંગમાં ઈરિટેટિંગ સ્માઇલિઝ મોકલવાનું બંધ કરે, લોકોને ચીડવવા માટે ઈરીટેટિંગ લાફ બંધ કરે, એ પ્રકારની પણ શુભેચ્છાઓ!!! આઇ મિસ યુ સો મચ એન્ડ યુ નો ધેટ! જિંદગીમાં ક્યારેક જરૂર પડે તો તુ હોઈશ એ આશા છે મને અને હું પણ હોઈશ... એન્જોય! ટેક કેર.

હેપી બર્થડે ગાંધીનગર (૨૦૧૭)

ગાંધીનગરનાં જન્મદિન નિમિત્તે વર્ષ ૨૦૧૬માં મેં લખેલ ત્રણેફ ફકરાં તેમજ મેં બનાવેલ એક શોર્ટ વીડિયો દ્વારા મારા શહેરને જન્મદિવસની શુભેચ્છાઓ પાઠવી રહ્યો છું!!

***************************************************************

શાંત શહેરની રવાનુકારી યાદો

- સંજય દેસાઇ

ગાંધીનગર, ગાંધીનું નગર, ગાંધીવાદી શહેર, પ્રદૂષણમુક્ત શહેર, ગ્રીન સીટી... લોકો શહેર બદલે છે અથવા બદલવું પડે છે, નસીબજોગે બાલમંદિરથી અત્યાર સુધી હું રહી શક્યો છું અહીંયા, કારણ સ્કૂલ અને કોલેજ બધું અહીંયા જ થયું છે, બીજા શહેરમાંથી આવતા સ્ટુડન્ટસ કોલેજમાં મને હમેંશા ફરિયાદો કરતા કે તમારું સીટી એકદમ શાંત છે, અથવા અહીંની કોઈ ‘નાઈટ લાઈફ’ નથી, અને પૂછતા અહીંની કોઈ એક ખાસિયત વિશે, કોઈ એક વસ્તુ કે એક જગ્યા, અને હું ક્યારેય એમને કહીં શકતો નહીં, ધીમે ધીમે સમજાય છે કે એક જગ્યા કે વસ્તુ એવી કોઈ ખાસ યાદ જ નથી, કારણ કે બધું સરખું રહ્યુ છે મારી માટે, એ બધું જ જે મેં અનુભવ્યુ છે, માણ્યું છે આટલા વર્ષોમાં... સમય બદલાયો છે, જગ્યાઓ બદલાઈ છે, એવી ફરિયાદો લોકો કરતાં રહે છે, જૂની જગ્યાએ નવું કોઈ બિલ્ડીંગ આવી જાય છે કે ઘણાં વૃક્ષો કાપી નાખ્યા છે અથવા આ કે પેલું ને કંઈ પણ, પણ યાદો ક્યાં કોઈ બદલી શકે છે, એ તો એમ જ પડી રહી છે આપણી અંદર સચવાયેલી,... કાળઝાળ ગરમીમાં ઠંડક આપતી મીઠી યાદો આ શહેર વિશેની.

પ્લાસ્ટ ઈન્ડિયા અને એન્જીમેક એક્ઝિબિશનની પહેલાનું એ હેલીપેડ, હેલીપેડનાં મેદાનમાં ઉજવાયેલી નાનપણની એ બધી ઉત્તરાયણ; હેલીપેડનાં મેદાનની પ્રજાસત્તાક દિવસની પરેડ અને જુદી જુદી સાંસ્કૃતિક ઝાંખી કરાવતાં ટેબ્લો; હેલીપેડનાં ડોમમાં નાનો હતો ત્યારે પાડેલાં કેટલાંય પડઘા, બચપણમાં સાચા રેલવે સ્ટેશન જેવું લાગતું સેક્ટર-૨૮ બાલોદ્યાનનું આમ્રકુંજ સ્ટેશન; અને મોટા થયા પછી જોયેલું એકદમ જ શાંત ગાંધીનગર કેપીટલ રેલવે સ્ટેશન. મલ્ટિપ્લેક્સનાં જમાના પહેલાં શાલીમાર અને રાજશ્રીમાં જોયેલી બધી ‘પિક્ચર’, ઈન્દ્રોડા પાર્કની મન હરી લેતી શાંતિ; કેટલાય પક્ષીનાં સુમધુર અવાજ; એમ થાય કે બસ થોડો ટાઈમ અહીં બેસી જ રહેવા મળે તો કેવું? સેક્ટર-૧નાં લેક પર ગાળેલી કેટલીય સાંજ, સેક્ટર-૩નાં સાંઈ મંદિરમાં દર ગુરુવારે જામતી ભીડ; જાણે કોઈ મેળો જ જોઈ લો! ‘કલ્ચરલ ફોરમ’ કે ‘સહિયર’ જેવાં પાર્ટી પ્લોટમાં રાતે ૧૨ વાગ્યે પૂરી થયાં બાદ ચાલુ થતી સેક્ટર-૨૨; સેક્ટર-૪ ‘ઓમકારેશ્વર મંદિર’ કે બીજી કેટલીય જગ્યાઓની શેરી ગરબાની રમઝટ.

લક્ષ્મી બેકરીની પેટીસ, મધુર મીઠાઈ, રાધે સ્વીટ્સ, મયુરનાં ભજીયાં અને તેની સાથે દાઢમાં રહીં જતી ખજૂરની ચટણી, ‘આવકાર’ રેસ્ટોરન્ટ, કોલેજ છૂટ્યા પછી ડોમિનોસમાં ગાળેલી યાદ પણ નથી એટલી સાંજ, ગુજરાત વિધાનસભાની ઉપર લહેરાતો તિરંગો, જૂના સચિવાલયની પાછળનું મીના બજાર, સચિવાલયનાં ગાર્ડનનાં મોર, અક્ષરધામ મંદિરનાં ફુવારા, ઝકરિયા મસ્જિદની અઝાન, માર ગ્રેગોરિયસ ચર્ચનો ક્રોસ, ૨૧ અને ૨૪નાં શાક માર્કેટની ભીડ, ૧૭ અને ૨૧ની લાઈબ્રેરીનાં કેટલાય પુસ્તકો, સરિતા ઉદ્યાનમાંથી દેખાતો નદીકાંઠો અને ગિફ્ટ સીટી, સેન્ટ્રલ વિસ્ટામાં ગુજારી શકાતી અને એકદમ ચિંતા ઓછી કરી દેતી સાંજ, વરસાદ વખતે કોઈ હીલ સ્ટેશન જેવું બની જતું આ શહેર, નદી કાંઠે દર વર્ષે ઊજવાતો વસંતોત્સવ, કેટલું યાદ કરું તો ય કંઈક ભૂલું...

આ બધી યાદો અને આ શહેરમાં જોયેલાં શમણાં સાથે ગાંધીનગર શહેરને તેનાં જન્મદિનની ખૂબ ખૂબ શુભેચ્છાઓ.

***************************************************************

Happy Birthday Shrikant

Hey Shriki! At first I thought to write this post in Gujarati, but I was afraid you might not read it, so I am writing this in English. Pardon my grammar. I am writing this for you because I want to tell you that how special you have been for me throughout the college years. I don't remember exactly how we met, I only remember that how you used to share with me that you did not like college in first year at all. Maybe you did not like the atmosphere or maybe you did not have friends with whom you can feel comfortable. I remember I used to pray for your transfer in another college. (And it happened at last in final year!) But in between all this, so many memories we made!

I have always told you that you were not feeling good in college because you had high hopes and you did not get those vibes from our college at all. You did not have good friends at first, academically you know how our college was at first so I don't need to mention it, we actually were not even able to enjoy college life proper in first year. That's why maybe that happened to us. You used to share the things I mentioned, your disliking and disinterest about our college and I used to just carefully listen. Those are the only strongest memories of you I am still having. I do not remember exactly what we talked, but I do remember those mornings when we used to talk nearby Admin Department. Then eventually we learned to adjust. Then you found some best friends and so did I. But we were in touch all the time in between, because I knew that you were the only one with whom I could share some classy conversations. But then you were spending most of the time with Utsav, Gargey, Hardik, Maulik, Soham and other friends of yours and so did I with my friends. But I was really happy for you that at last you found the friends with whom you were comfortable. We used to wave or smile at each other, when we were spending time with our respective friends. Then again we were in good terms of our friendship, at final year when you used to go to Logic Academy for your tuition. We had some great moments at VTCOS City Bus Stand and once or twice we had great food at Radhe Namkeen. I still remember the day when it was maybe your last day at Logic Academy and I came to drop you there, we sat nearby, just talked about future, talked about friends, talked about how life could be and all those things!! Oh, I miss those things terribly. 

We move ahead in life and sometimes we lose some things, sometimes we lose connection with some people. But I am really glad that we are still in touch with each other. I still remember that last year you called me and told so many nice things about my blog. Maybe it would be normal for you to do international call, but it was totally special for me, I would never ever forget that! You know what happened on the day of your sister's wedding, my cousins came and I had to go with them. You won't believe but even I bought gift for her wedding and I felt so bad that I could not come. Then after I tried to contact but you were busy and maybe little bit angry on me as well. Then you flew back to USA, so we could not meet. But I am glad it is fine between us now. You sometimes complain that you miss India, you miss your family members, it is normal thing. Trust me, the place where you have reached takes lots of courage, hard work and dedication too. I am so glad that you have achieved it. I am so proud on you and you know that. So it is normal that you miss the support of your family members, they would also be proud on you, so eventually only achievements matter! I know it is very hard to handle the life in a foreign country, and you are conducting yourself very nicely. I am sending you so many wishes for your SAP internship and also for future. Again pardon my grammar but I know you would understand my emotions. I hope you will not feel homesick after reading this. You are 25! It should be celebration. I hope you will eat lots of food, I hope you will enjoy immensely. Sending lots of wishes and happiness again with virtual hug. I just have one pic of ours together, so I have put that photo here. (I miss that ear ring, which you are wearing in this picture! LOL, I miss you too!!) I have made this collage for you. Happy Birthday!!! See you soon I hope!! Take care!

Signature Day
7th February 2012

હેપી બર્થડે સતીષ

ચોવીસ! તૂટેલા રમકડાં અને અધૂરા સપનાઓ વચ્ચે આપણે આજે આ ઉંમરે પહોંચી ગયા છીએ! બચપણમાં એકબીજાની વસ્તુ જોઈને એમ થતું કે આની પાસે છે એ જ કપડાં કે એ જ રમકડું કે એવી જ સ્કૂલ બેગ મારે જોઈએ છે. આજે એ નિર્દોષતા અને બાળપણ જ ક્યાંક ગુમ થઈ ગયું છે, શોધવાથી માત્ર યાદો અને તસવીરોમાં ક્યારેક જૂનો સમય જડી આવે છે! તુ એકમાત્ર એવો કઝિન રહ્યો છે, જે મારી જ ઉંમરનો હોવાથી દોસ્ત વધારે અને ભાઈ ઓછો રહ્યો છે. મોટાભાગની બધી જ નાની નાની વાતો એકબીજાને કહીને, એકબીજાને ચીડવીને, મજાક કરીને, સલાહો આપીને, ઠપકો આપીને, રિસાઈને, મનાઈને ફરી પાછા ભેગા થઈને આપણે આટલે સુધી પહોંચ્યા છીએ. તારી સાથે પ્રાથમિક શાળાનું મેં દરેક વેકેશન પસાર કર્યુ છે, જ્યારે ઉનાળામાં કેરીનો રસ ખાવાનો કંઈક અલગ જ રોમાંચ હતો, જ્યારે નવી ફિલ્મ પહેલા જ શુક્રવારે જોવાની કોઈ અલગ જ મજા હતી, જ્યારે બપોરે ફરજિયાત સૂઈ જવાનું કહેવામાં આવતું ત્યારે ક્યારેક બધા સૂઈ જાય પછી છુપાઈને ઘરની બહાર સરકીને રમતો રમતાં હતાં, જ્યાં ખુલ્લા આકાશની નીચે ઉનાળાની રાતોમાં આપણે તારાઓ જોઈ રહેતા, જ્યારે કોઈક પાંચ રૂપિયાનો સિક્કો આપે ત્યારે કેટલો રોમાંચ થતો હતો, એ રોમાંચ બેંકમાં જમા થતાં પગારનાં આંકડા જોઈને પણ મને તો નથી જ થતો! એ આંબલીની નીચે કાતરા ખાવાની મજા, એક રૂપિયાની કાકડી, બે રૂપિયાનો બરફનો ગોળો કે પાંચ રૂપિયાની પાણીપુરી ખાઈને જે આનંદ થતો, એ મજા મને ક્યારેય બીજે ક્યાંય નહીં મળે! કોહિનૂર સિનેમા અને મિલન ટોકીઝ કે તારી સ્કૂલનો એ વ્યસ્ત રસ્તો મને ક્યારેક યાદ આવે છે, પણ ત્યાં જઈએ ત્યારે હવે પહેલા જેવી હૂંફ નથી આવતી. ક્યારેક આંખો ભરાઈ આવે છે આ બધું વિચારીને, પણ હું કોઈને કહેતો નથી. કારણ કે વર્ષો વીતી જાય છે, જગ્યાઓ બદલાઈ જાય છે, લોકો બદલાઈ જાય છે, અને સંબંધોમાં એક અંતર આવતું જાય છે... ટપાલનું સ્થાન ફોન અને ફોનનું સ્થાન વોટ્સએપ અને ફેસબુક દ્વારા લેવાઈ ગયું છે, આજે પણ ક્યારેક હું એ નિર્દોષતા શોધવાનો પ્રયત્ન કરું છું, પણ હવે મને એ નહીં જડે...

હું તને હમેંશાની જેમ આજે પણ કહીશ કે તારા જેટલી હિંમત મારામાં નથી, કદાચ આવડત મારામાં વધારે હશે અમુક વાતોમાં, પણ તે છતાં તુ ક્યારેય જીવનમાં આજ સુધી પાછો પડ્યો નથી અને મને એનો તારી પર ખૂબ જ ખૂબ જ ગર્વ છે. હું હજુ પણ કહીશ કે હું ઘણીવાર એક વખત હારીને ફરીથી મેદાનમાં નથી આવતો, પણ તે હમેંશા દરેક પરિસ્થિતિમાં જિંદગીનો સામનો કર્યો છે, એ બધી જ પરિસ્થિતિઓને હરાવીને આજે તુ જિંદગીમાં જે મુકામ પર પહોંચ્યો છે એ જગ્યાને તુ લાયક છે. મને ખૂબ જ ગમે છે જ્યારે તુ કોઈ નવો ધંધો શરૂ કરવાની વાત કરે છે, ભલે તુ સફળ ન થાય તો પણ તુ બીજું કંઈક વિચારે છે, નવો દિવસ, નવી સવાર, નવી આશાઓ. હું ઘણી વખત આ વાત તારી પાસેથી શીખ્યો છું,... કારણ કે તે મારા કરતાં ઘણી વધારે વખત હાર-જીતનો સામનો કર્યો છે. કોઈ તને મળે ત્યારે એને લાગશે કે બહારથી એકદમ જ ખુશ દેખાતો, લોકોની મજાક કરતો હોય એ પ્રકારનો આ છોકરો છે, પણ હું તને ઓળખું છું કે તુ કેવી વ્યક્તિ છે. એક એવી વ્યક્તિ જે મોટેભાગે મજાકની સાથે જ જ્ઞાન પીરસી દે છે અને એ વાતનો એને ખ્યાલ પણ નથી, એ વ્યક્તિ તુ છે. તે હમેંશા મને ઘણી વાતોમાં સાથ આપ્યો છે, સમાજનાં લોકો સામે કઈ રીતે વર્તન કરવું (જે મને આજે પણ નથી ગમતું!) કે પછી આ માણસ તો આવો જ છે, એની પાસેથી આશા નહીં રાખવાની, જેવી વાતો પણ અમુક સંજોગોમાં તે જ મને શીખવાડી છે, અને બદલામાં હું તારી માટે ક્યારેય એટલું કરી શક્યો નથી.

છેલ્લા અમુક વર્ષોમાં જાણે આપણે અચાનક મોટા થઈ ગયા છીએ, પોતપોતાની અલગ જિંદગીમાં વ્યસ્ત છીએ, તને પણ ક્યારેક ફરિયાદો હશે કે હું તને સરખી રીતે મળતો નથી અથવા પહેલાની જેમ વાતો થતી નથી. પણ હવે ઘણી બધી વાતો મને નથી ગમતી તો હું એ સ્વીકારી શકતો નથી. કદાચ એ જ સૌથી મુખ્ય કારણ છે કે હું જે જગ્યાએ બચપણમાં આવવા માટે રડતો અને વેકેશન પૂર્ણ થાય ત્યારે પાછો જતી વખતે પણ રડતો, એ જગ્યા હવે સંપૂર્ણ બદલાઈ ગઈ છે. ફોન પર વાત હું મોટેભાગે કોઈની સાથે લાંબા સમય માટે કરતો નથી, એ તુ પણ જાણે છે અને મેસેજીસનાં જવાબ હું મોટેભાગે તરત આપું છું એ પણ તુ જાણે છે, એ છતાં ક્યારેક લાગે છે કે તુ મારી પાસે જ છે, કારણ કે તુ છે મારી યાદોમાં, એ યાદો, મારા બચપણનો તુ પણ એક ખૂબ મોટો ભાગ છે! તને ખબર છે કે મેં તને હમેંશા પરિમલથી પણ વધારે ગણ્યો છે, મેં ક્યારેય એમ નથી વિચાર્યુ કે તારી સાથે ખરાબ રીતે વર્તન કરીશ અથવા ગમે તે હોય, પણ છેલ્લા અમુક વર્ષોમાં તારી સલાહો અને જિંદગી વિશેનાં અભિગમોને મેં અવગણ્યા જ છે, કારણ કે મને એ વાતો મારી માટે સ્વીકારવા લાયક લાગી નથી. તારા વિચારોની કદર છે મને, પણ હું હવે એ સ્વીકારી શકતો નથી, માટે તારી અમુક સલાહો માનતો નથી અને અમુક વાતો પણ હું અમલમાં મૂકતો નથી, તને ખબર જ છે એ, હું અહીં લખવાનો નથી! તે છતાં પણ તને જિંદગીમાં જ્યારે જરૂર પડશે ત્યારે હું તારી પાસે જ છું, એ તુ જાણે જ છે, અને હું હમેંશા તારી પડખે જ છું. કારણ કે તુ જેવો છે એવો જ મેં તને સ્વીકારી લીધો છે તો આશા રાખીશ કે તુ પણ મને સ્વીકારી લઈશ, કારણ કે હું આવો જ છું! જિંદગીની નવી ખુશીઓ અને અમુક નવી શરૂઆતો સાથે હું તને ખૂબ શુભેચ્છાઓ પાઠવું છું... તારો આ ચોવીસમો જન્મદિન તારી માટે ખૂબ ખુશીઓ લાવે, જિંદગીમાં તુ ખૂબ આગળ જાય અને કંઈક કરે એવી પ્રાર્થના સાથે હું તારા સૌથી ખરાબ ફોટોગ્રાફ્સ અહીં મૂકી રહ્યો છું! (હા હા હા!! મજાક કરી રહ્યો છું!) મને ખબર છે તને નહીં ગમે પણ તે છતાં એક બે ફોટોગ્રાફ્સ તો મારે મૂકવા જ પડશે!! હેપી હેપી બર્થ ડે... સપનાઓ, ભાઈચારો અને જિંદગીને નામ, હિપ હિપ હૂરે...

હેપી બર્થડે મિહિર

સાયન્સનાં ટ્યુશનમાં એમ જ થયેલી ઓળખાણ કોઈક દિવસ અહીં સુધી પહોંચશે એ મેં ક્યારેય વિચાર પણ નહોતો કર્યો. ફરીથી વીસ દિવસથી જ તારી સાથે ઓળખાણ વધી છે અને લાગે છે કે આવા મિત્રોની મારે ખૂબ જ જરૂર છે. હું આ પોસ્ટ 'અંગત લોકો માટે લખેલી બર્થડે પોસ્ટ્સ' લેબલ નીચે જ લખી રહ્યો છું. સામાન્ય રીતે હું ખૂબ ઓછા લોકો માટે આ રીતે બ્લૉગ પર શુભેચ્છા લખું છું, પણ તુ હકદાર છે આ પોસ્ટ માટે. હું ખૂબ જ આભારી છું કે દેવ આનંદ સાહેબની 'પ્રેમ પૂજારી' ફિલ્મનું 'ફૂલો કે રંગ સે' ગીત તારા અવાજમાં તે મૂકેલ અને આપણી ફરીથી વાત થઈ... મારા આ બ્લૉગ દ્રારા ફરીથી હું અમુક લોકોનાં સંપર્કમાં આવ્યો છું અને હું ખૂબ જ ખુશ છું કે તુ એ વ્યક્તિઓમાં આગળના ક્રમે છે. મને ખુશી છે કે તુ મને કહી શકે છે કે 'રોકસ્ટાર' તારી માટે કેટલું ખાસ છે. ઈમ્તિયાઝ અલીની ફિલ્મો તારી માટે ખાસ છે. તે તારી લખેલી કેટલીક વસ્તુઓ મને મોકલી છે, જે તે ક્યાંય સોશિયલ મીડિયા પર મૂકી નથી, છતાં તે મને મોકલી છે, મને એ લખાણમાં તારા વિચારો ખૂબ જ ખૂબ જ ગમ્યાં છે. હું એ સેવ રાખીશ. મને ખુશી છે કે હું તારી સાથે કેટલાક ફિલ્મી પાત્રો વિશે, નાજુકાઈ વિશે વાતો કરી શકું છું. મને ખુશી છે કે હું તારી સાથે મારા સપનાઓ વિશે વાત કરી શક્યો છું, કારણ કે આ દુનિયામાં ખૂબ જ ઓછા લોકો એવા હોય છે જે તમારા સપનાઓને મજાક નથી બનાવતા અને તમને સાથ કે હિંમત આપે છે, ખૂબ ઓછા લોકો એવા હોય છે કે જેઓ તમારા વિશે નિર્ણય બાંધી લેતાં નથી, અને હું સાચે જ ખૂબ જ ખુશ છું કે તારો સમાવેશ એવા લોકોમાં થાય છે. એ દર્શાવે છે કે તુ એક વ્યક્તિ તરીકે કેટલો સારો છે. લખવાનું શરૂ કર્યુ ત્યારે હતું કે ખૂબ લખી શકાશે, કેટલુંક લખાયું પછી થયું કે કશુંક ઉમેરી શકાશે એમ માનીને છેક બપોર સુધી આ પોસ્ટ ટાળી છે. ટૂંકમાં એટલું જ કહીશ કે તુ ખાસ છે, મને હાલ પણ ખ્યાલ નથી કે આ દોસ્તી ક્યાં સુધી પહોઁચશે, પણ હું એક વાત જરૂર કહીશ કે તે મને છેલ્લા કેટલાક દિવસોમાં સન્માનની લાગણી મહેસૂસ કરાવી છે અને એ માટે હું તારો ખૂબ ખૂબ આભારી છું. હું આશા રાખીશ કે તારા નામનાં અર્થ પ્રમાણે સૂર્યની જેમ હમેંશા તુ ચમકતો રહે. હું ઇચ્છા રાખીશ કે આપણી બુદ્ધિજીવી વાતો ચાલતી રહે. જન્મદિન ખૂબ ખૂબ મુબારક, તારા ચહેરા પર હાસ્ય રહે, તુ જે ઇચ્છે એ તને મળે. દોસ્તી, સપનાઓ અને જીવનને નામ ત્રણ જામ! (અને વિશ્વાસ રાખજે 'સોલો ટ્રિપ' પણ એક દિવસ જરૂર જઈ શકાશે.)

Happy Birthday Pankaj

Pankaj, the Lotus, which originates from mud, but emerges so beautifully. The person who is facing lots of issues, living alone in a country far away from his hometown, always try to cheer up other people through his sense of humour, provides lots of information regarding so many subjects by retweeting some articles, does households chores alone and still creats beautiful art through his observations in Cinema and write beautiful blog posts! Yes, that person is you. The shining & glitering forever filmy Bollywood Keeda!

Sometimes I think that I'm entering to your zone where I should not, but then I ask you some of the things and you answer them in such a humble way, that I feel like I know you since long time. You're the kind of the person I always wanted to meet, with whom I can discuss small details of Cinema, sometimes Literature and share life issues, too. And I've got you, I'm not feeling bad that you're just the virtual friend, and I haven't met you personally yet, or we've not talked over the phone, those are the things I even forget sometimes, I've got you through Google, when I was finding blog posts about 'Tamasha' and I am really happy that after that point our friendship grew. I don't know you consider me as a friend or not, (I guess you do, because you've given me solace in many things through your replies whenever I've shared something with you.) but I don't even care about such things that this is the defination of a friendship and this is not. I hope I will able to meet you personally someday for sure, that's it. 

Sometimes I feel to ask for your WhatsApp number, I feel to ask you if you're using that App or not, but then I don't, because I also know that I'm entering a zone which I should not, the zone after which expectations appears and then any friendship somehow fades eventually, so I want to keep this distance for at least, so Twitter is fine for now at least! (We'll think if things work in our friendship.) When I came into contact of yours, I immediately started to read your blog posts, I was taken aback by some of the things you noticed in some films and I thought this is the person I want to be in touch and I contacted you on Twitter. Firstly I was confused that how would I address you, generally I don't like the words 'Bhaiya' or 'Bro' or other addressings, just because the person is elder than you. I wanted to respect you without saying these words and I decided I'll just call you by your name like you're my friend, because age is just a number for me! I was not sure that how would you take my questions about Cinema or other things I asked about your life, but you were replying by your heart without judging me and I knew that this is the person with whom I can talk forever, this is the person who can become your penfriend, the person who can share some common interests and my heart filled with immense joy. 

You keep saying that you've not helped me much, but just I know that how much you've inspired me that I can write whatever I feel, I can do it for myself. You've given me much hope whenever I've asked you something and guided me as much as you can. Although you don't know Gujarati, you read my posts with the help of Google Translation is a very big thing for me, you inspire me a lot by doing that. Sometimes there are days when I feel sad or low, on those days I used to listen my favourite songs or watch favourite films again and again, and in that list your blog has been added! Yes, since past 5-6 months when I feel bad vibes I just read your posts, which gives me happiness. Out of over 500 posts of yours, I guess I would have read some of the posts again and again and again... I read posts of 'Ae Dil Hai Mushkil', 'Queen', 'Dil Chahta Hai', 'Kabhi Alvida Naa Kehna' and much more lots of times repeatedly. I love how you connect things to films, and notice nuance in them. I love the way you put screenshots, it has taught me too that yes I can show things with subtitles so clearly. You're the person with whom I can say this was the thing I noticed, and you can reply that you have noticed that too. I like how you've written 'Lootera' posts, 'Masaan', 'Taal', 'Bajirao Mastani', 'Tamasha' and how could I forget 'Dil Chahta Hai'! I am taken aback that how have you noticed things in Delhi 6's Dil Gira Dafatan, Dil Se Title Song, Dil Se's Satrangi Re, Staircase scenes in Tamasha, Weaving Love- motif in the films of SLB, and much more! I love that you also write on intense and meaningful films as well as on light films too. Some of the posts I've not read as I've not seen those films. I've lots of things to say but I don't know why I feel the conversations with you are like dreams, dreams that I should not tell to anybody! Just keep in mind what I told you about your dreams, you can fulfill them, I hope you'll soon! Thanks again for inspiring me for my dreams! Don't be sad, enjoy much, do what you like and don't forget that we can fly! Posting this photo of yours at Brooklyn Bridge because I want to indicate that smile should be on your face forever and also posting photo from your favourite film hereby, and trying to write dialogues at the end of the post as you do! Much happiness, lots and lots of wishes, cheers to life and dreams...!

Dialogues of the day :-

"For you, a thousand times over."

- Khaled Hosseini, The Kite Runner

"Aage kya hone waala hai, is par kisika control to hai nahin, to aise mein, main wahi karti hoon jo mera dil kehta hai."

- Geet, Jab We Met

"Jaanti hoon Bunny, samajhti hoon main tumhein, pata hai tumhaare sapne kya hai, ki tum zindagi se kya chaahte ho..."

- Naina, Yeh Jawaani Hai Deewani

"The past is just a story we tell ourselves."

- Samantha, Her

"Life perfect nahi hai, par main khush hoon, I am really happy."

- Rahul, Ek Main Aur Ekk Tu

"...par mere paas lafzon ke alaawa aur kuch hai nahin."

- Saba, Ae Dil Hai Mushkil

હેપી બર્થડે જયદીપ

તને યાદ છે કોલેજનાં પહેલા સેમેસ્ટરમાં જ્યારે પહેલી વખત આપણી વાત થયેલી એ દિવસે તે કંઈક મજાક કરેલો કે તારી પાસે એવી કંઈક ટેક્નોલોજી છે કે તુ મારા મોબાઇલની અંદરની વસ્તુઓ જોઇ શકીશ અને પછી જ્યારે હું ઘરે જઈશ ત્યારે પણ તુ મારા મોબાઇલનો ડેટા જોઇ શકીશ, ભલે આપણે પાસે ન હોઈએ ત્યારે પણ! એ દિવસે મને ખૂબ ડર લાગેલો! કારણ કે તારી વાતોથી તુ એટલો ઇન્ટેલિજન્ટ લાગતો હતો કે મને વિશ્વાસ બેસી ગયેલો કે એવું કંઈક તુ કરી શકીશ! કાશ, એ સાચુ પડે અને અત્યારે મેલબોર્નથી તુ એ જ રીતે જાણી શકે કે મારી જિંદગીમાં શું ચાલે છે! એ દિવસે મળ્યાં એ પછી કેન્ટીન અને ક્લાસમાં ખૂબ ઓછી વાર પણ મળતાં રહ્યા અને એ પછી ફેસબુકનાં માધ્યમથી થોડી વાત થઈ અને પછી કુંતલ અને ઋતુરાજ દ્વારા ચોથા સેમેસ્ટરમાં ફરી સંપર્ક થયો. મને શરૂઆતમાં એ સમજણ નહોતી પડતી કે આ ત્રણેય જણ તારાથી આટલું નારાજ કેમ રહેતાં જ્યારે તુ તારો મોટાભાગનો સમય હેની સાથે પસાર કરતો, પણ, પછીથી ખ્યાલ આવ્યો કે તુ એવી વ્યક્તિ છે જેને દરેક પોતાની પાસે ઇચ્છે છે અને એ વ્યક્તિ તારી પાસેથી મોટાભાગનો સમય ઇચ્છે છે. જ્યારે તારો સમય વહેંચાઇ જતો હતો એ વાત એ લોકોને અને પાછળથી મને પણ ક્યારેક ખૂંચતી, પણ, તુ જાણે છે કે આપણે સમજી લેતાં હતાં એકબીજાને. 

મને પાંચ વર્ષ પહેલાનાં તારા ચહેરા પરનાં 'શોક્ડ એક્સપ્રેસન્સ' યાદ છે જ્યારે તુ બર્થડે પર નયના આન્ટીને જોઈને રીતસર બઘવાઇ જ ગયેલો. તને સ્વપ્નમાં પણ ક્યાંથી ખ્યાલ હશે કે તારા મમ્મી બર્થડે પર છેક સુરતથી આવશે. વેલ, થેન્ક્સ ટુ હેની સરપ્રાઈઝના એ આઇડિયા માટે. એનાં બે દિવસ પછી 'ટેક સ્કાય 2012' માટે તારા રોબોટનું ક્વોલિફિકેશન યાદ છે, એ દિવસે 'ટ્રેઝર હન્ટ'માં આપણે સેકન્ડ આવેલાં એ યાદ છે. (તુ, હું, હેની અને ઋતુ) એ પછીનાં દિવસનાં ગ્રુપ ડે પર બધાએ પહેરેલ બ્લેક કપડાં યાદ છે, એ દિવસે તારા રોબોનું ટાયર તૂટી ગયા પછીનું તારુ ડિસક્વોલિફિકેશન યાદ છે. તારી સાથેની દીવની મસ્તી યાદ છે, અડધી રાતે એકબીજાના ઘરે બેસીને ધાબા પર કરેલી જિંદગી વિશેની વાતો યાદ છે. મારી મુશ્કેલીઓમાં તુ મારી સાથે જ રહેલો એ યાદ છે. તારી સાથે કરેલ ઝઘડા, તારાથી નારાજ રહેલો એ દિવસો યાદ છે. તારી અને હેનીની નાની નાની માથાકૂટથી માંડીને આપણાં ત્રણની મસ્તી, મજાક, એકબીજાને પડખે ઊભા રહેલા એ દિવસો યાદ છે. જેમાંથી મોટાભાગનું હું હેનીની બર્થડે પોસ્ટમાં લખી જ ચૂક્યો છે, અને અત્યારે શબ્દો ઓછા પડે છે. કેટલીક ફરિયાદો પણ છે હજુ તારી પાસેથી. પણ, એ આજે નહીં, ફરી ક્યારેક! તુ ખૂબ ખુશ રહે, હેનીને પણ ખૂબ ખુશ રાખે, એ પણ તને ખૂબ ખુશ રાખે અને જિંદગીનાં દરેક પડાવ પર એકબીજાનો હાથ પકડીને સાથે જ રહો એવી શુભેચ્છાઓ સાથે તુ પચીસ વર્ષનો થઈ રહ્યો છે! જન્મદિવસ ખૂબ મુબારક... 

હેપી બર્થડે હેની

તને પહેલી વખત જોયેલી એ દિવસ મને હજુ એમનો એમ જ યાદ છે. હું બેઠેલો કોલેજનાં રૂમ નં. 201 પાસે, અને પીળા રંગની કુર્તી પહેરીને તુ સામે ઉભેલી, તમારા ક્લાસનાં ટાઈમટેબલ વિશે પૂછતી હતી. મારો ફોન ચાલુ હતો અને મેં ફક્ત સામેના નોટિસ બોર્ડ પર જોવા માટે કહ્યુ હતું. એ પછી તુ ચાલી ગયેલી ત્યાંથી. એ પછી હું તને જોતો ક્યારેક ક્યારેક જયદીપ સાથે, કોલેજનાં કોઈ ખાલી ક્લાસરૂમમાં તમને બંનેને એકલા બેઠેલા, ક્યારેક સીડીનાં પગથિયાં પર તમારામાંથી એક બેઠેલ હોય એક સામે ઊભુ હોય, કદાચ બંનેને વાત કરતી વખતે એકબીજાની આંખોમાં જોઈ રહેવું હશે! હું હમેંશા વિચારતો તમારા બંનેમાંથી જે પણ ઊભુ હોય એની માટે કે થાક નહીં લાગતો હોય!! કારણ કે ઘણી વખત એક-બે લેક્ચર પછી બહાર આવીને હું જોતો ત્યારે પણ તમે ત્યાં જ! કદાચ ક્યારેક તુ ઊભી હોય તો બે કલાક પછી જોઈએ તો જયદીપ ઊભો રહેલો જોવા મળતો અને તુ પગથિયાં પર બેઠેલી, અને જો તુ બેઠેલી હોય તો બે-ત્રણ કલાક પછી તુ ઊભી રહેતી અને એ બેસતો, વાહ, શું સમજતા હતા તમે એકબીજાને. કદાચ એને જ 'કમ્પેનિયન્શિપ' કહેતા હશે!

જયદીપ સાથે મારે કોલેજનાં શરૂઆતનાં દિવસોમાં જ સારી વાતો થયેલી, પછી હું તમને બંનેને ડાયરેક્ટ મળેલો કુંતલ અને ઋતુરાજ મારફતે. એ વખતે જયદીપ સાથે હું વધારે કનેક્ટ થઈ શકતો નહીં, એટલે ઋતુ, લડ્ડુ કે કુંતલને જયદીપ સાથે વધારે સમય પસાર કરવો હોય અને તારી સાથે ન કરવો હોય એ હું સમજી નહોતો શકતો. એ વસ્તુ મને પછીથી ખ્યાલ આવેલી કે તારી સાથે એ લોકોને અને તને એમની સાથે ફ્રેન્ડશિપનું એ કમ્ફર્ટ લેવલ નહોતું. પણ મને હમેંશા સમજણ પડતી તારા વિશે કે તુ કેમ નહોતી આવતી બધી જગ્યાએ બધાની સાથે અને તુ હમેંશા મને કહેતી રહે છે કે મારા લીધે તુ આ બધા સાથે જોડાઈ. એ વખતે મને વિશ્વાસ નહોતો બેસતો. પણ કદાચ હવે વિચારુ તો એ સાચુ લાગે છે, કારણ કે તારો અને મારો સ્વભાવ ઘણો જ મળતો આવતો એ વખતે, ઘણા શોખ પણ સરખા. આપણે નાની વાતોમાં ગુસ્સે થઈ જતા, જો સામેનું માણસ આપણને ન સમજે. પણ આપણે ઘણી વખત આપણી વાત સમજાવી નહીં શકવાના કારણે વધારે ગુસ્સે થતાં હતાં. પછી મારે પણ જયદીપ સાથે થોડો કોન્ટેક્ટ વધ્યો અને પછી આ લોકોની જેમ મને પણ થોડી ઈર્ષા થતી કે મોટાભાગનો સમય તુ અને જયદીપ જ સાથે રહેતા અને અમને જયદીપ સાથે કોઈ ખાસ વાતો કરવા નહોતી મળતી. પણ હાલ વિચારુ તો લાગે છે કે જ્યારે જયદીપ કુંતલ, ઋતુ કે લડ્ડુ સાથે સમય ગુઝારતો, ત્યારે આપણે પણ અમુક વખત વાતો કરતા અને પછી આપણી દોસ્તી વધારે ગાઢ થઈ. ખબર નહીં કોઈ જાદુઈ પરિવર્તન થઈ ગયેલું મારી જિંદગીમાં, તારી અને જયદીપની સાથે ધીમે ધીમે હું પણ જોડાઈ ગયો. હા, હું કુંતલ અને ઋતુની સાથે પણ હતો. પણ તમારી સાથે હું કંઈક અલગ હતો. હા, મને ક્યારેક કંટાળો આવતો, ક્યારેક ખૂબ ગુસ્સો આવતો તમારી બંનેની ઉપર. (હજુ પણ આવે છે!) પણ કદાચ હું તમારી સાથે એટલા માટે નજીક થઈ શક્યો, કારણ કે આપણે ત્રણ એકબીજાની વાતોમાં રસ લઈ શકતા હતા. કદાચ તમારી 'કપલ ટોક્સ'માં બીજા લોકોને રસ નહીં પડતો હોય પણ હા મને રસ પડતો. હું પણ કંટાળતો ઘણી વખત તમારી વાતોથી. પણ તમે બંને મને સમજી જતા અને હું તમને. મને ક્યારેય તમે કહ્યુ નથી કે હું તમને પર્સનલ સ્પેસ નહોતો આપતો અથવા તમારે બંનેને પર્સનલી ટાઈમ જોઈતો હોય અને હું નડ્યો હોય એવું પણ યાદ નથી. કારણ કે પછીથી તો આપણે ત્રણ જ સાથે ફરતા થઈ ગયેલા મોટે ભાગે! તમારી બધી નાની નાની વાતો, ઝઘડા, પસંદગી, નાપસંદગી, નારાજગી, ખુશી, કેરિંગ એ બધુ મોટાભાગનું મને યાદ છે! ક્યારેક કોલેજમાંથી છૂટીને સેક્ટર 28નાં બગીચામાં જવું હોય કે કોઈ વાર સેક્ટર 1નાં લેક પર કે ક્યારેક બસ એમ જ ક્લાસમાં બેસી રહીને વાતો કરીને પથિકા જઈને આઈસ્ક્રીમ કે પાણીપુરી ખાવી હોય કે ક્યારેક ઘ-5 જઈને ત્યાનું ચાઈનીઝ ખાવું હોય કે ક્યારેક તારે ને જયદીપે એકબીજા માટે ગિફ્ટ લેવી હોય, માય ગોડ, હું મોટા ભાગે તમારી સાથે હતો...!!

મારી ઘણી બધી રેમેડિયલ વખતે મને બધા હમેંશા સાથ આપતા, પણ તુ સ્પેશ્યલી મને સવારે મેસેજ કે ફોન કરીને વાંચવા માટે જગાડતી. મને ૫-૯-૨૦૧૨નાં કોલેજનાં પ્રોગ્રામમાં તારુ ગાયેલું 'ધુનકી' યાદ છે અને એ ગાવા માટેની પ્રેક્ટિસ. તારી અને જયદીપની સાથે પ્રોજેક્ટ શીખવા માટે કરેલી પ્રેક્ટિસ યાદ છે... બીજી અમુક વસ્તુઓ લખીશ તો પાનાં ભરાશે!! મારે ઘણી વખત જયદીપને કારણે તને બોલવું પડ્યુ છે અથવા તમને બંનેને બેલેન્સ કરવા માટે કોઈ એક ઘણી વાર નારાજ થયું છે. પણ, ધેટ્સ લાઈફ! હું વિચારુ છું કે તુ મારો બર્થડે ભૂલી કઈ રીતે જઈ શકે? આઈ ડોન્ટ નો, મને એ ખરાબ નથી લાગતું કે લોકો ક્યારેક મને ભૂલી જાય છે, મને ખરાબ એ લાગે છે કે હું કંઈ પણ નથી ભૂલી શકતો, ના કોઈ બર્થડે, ના કોઈ યાદ કે ના કોઈ વ્યક્તિ! હા, આપણે બધા પોતપોતાની દુનિયામાં ખુશ છીએ અને ક્યારેક સમય સમય પર એકબીજાથી નારાજ થઈને કે તારીફ કરીને કે વોટ્સએપ પર બે-ચાર મિનિટની વાત કરીને જિંદગી જીવવા લાગ્યા છીએ, બટ આઈ વોન્ટ યુ બોથ ઈન માય લાઈફ! તુ અને જયદીપ બંને એવી વ્યક્તિઓ છો જેમને હું નથી ભૂલવા માંગતો. જન્મદિન ખૂબ ખૂબ મુબારક, અને તને અને જયદીપ બંનેને તમારી નવી શરૂ થનારી જિંદગી માટે ખૂબ ખૂબ શુભેચ્છાઓ... 

હેપી બર્થડે કિશન

નામ પ્રમાણે તારામાં પણ કૄષ્ણનાં થોડા ઘણા ગુણો તો છે જ. ધર્મની વાતો; ભગવાનનું અસ્તિત્વ; આ બધી વાતો કરવાની સાથે સાથે આપણે એકબીજાના પ્રોબ્લેમ્સ પણ શેર કર્યા છે.

અમુક વખત એવું બનતું હોય છે કે સામેવાળી વ્યક્તિ જો સમજ્યા વગર જજ કરે સંબંધ તો પ્રોબ્લેમ્સ થતાં હોય છે; અને મને ખુશી છે કે આપણી સાથે એવું થયું નથી. કારણ કે તુ બહું ઓછા વ્યક્તિઓમાંથી એક છે જેણે મને જજ નથી કર્યો; મારે કોઇ વાત તને હાલ ન કરવી હોય તો પછી ડિસ્કસ કરીશું કહી શકુ એવા લોકોમાંથી એક છે તુ.

તુ બહુ ઓછા લોકોમાંથી એક છે જે આપણી દોસ્તીના સમયમાં સમજી શક્યો છે મને કંઈ કહુ એની પહેલા; અને એ વાતની મને સંતુષ્ટિ છે. સમયની સાથે સાથે એકબીજામાં આવેલું પરિવર્તન જોયું છે આપણે.

મારે ખાસ કહેવું છે તને તારા દોરેલા ચિત્રો વિશે; તારા ચિત્રો જેમાં મોટેભાગે શેડિંગ હોય છે; રંગો વિનાનું શેડિંગ તારી સાદાઈ અને સ્વચ્છતા સૂચવે છે. તુ ડ્રોઈંગ ક્યારેય છોડતો નહીં; ભલે શોખ ખાતર પણ ચિત્રો બનાવતો રહેજે. અને એ ચિત્રોની જેમ જીવંત રહેજે; ફુલ ઓફ લાઈફ! જન્મદિનની ખૂબ ખૂબ શુભકામનાઓ.

હેપી બર્થડે મયંક

મને આજ સુધી એ ખબર નથી પડી કે દરેક બર્થડે પર તારો મોબાઈલ ફોન સ્વિચ્ડ ઓફ કેમ હોય છે! (અચ્છા ચલ તારે કદાચ ઘણા ફોન કોલ્સ નહીં એટેન્ડ કરવા હોય એમ માની લઈએ, તો પણ યાર!) આટલા વર્ષોની દોસ્તીમાં (ચોથા ધોરણથી ગણીએ તો લગભગ પંદર વર્ષ) પણ મને તારા વિશે હજુ કેટલાય કોયડા છે... મને હજુ દોસ્તીનો પહેલો દિવસ યાદ છે, સ્કૂલની એ બધી યાદગાર રિસેસ છે મારા મનમાં સંઘરાયેલી. મારી પાસે તારો કોઈ પ્રોપર ફોટો નથી કે આપણા બંનેનો પણ કોઈ ફોટો નથી મારી પાસે. (કદાચ ક્યારેય પડાવ્યો જ નથી!) પણ મારી પાસે સ્કૂલ પૂરી થયેલી એ વખતે તે આપેલો તારો પાસપોર્ટ સાઈઝ ફોટો છે! એ પાસપોર્ટ સાઈઝ ફોટો મારી વૉલેટમાં હમણાં સુધી હતો, અને હમણાં એ ફોટો મેં મારા યાદોનાં બોક્સમાં મૂક્યો છે, એ બોક્સ જેમાં તારા આપેલાં બધાં દિવાળી કાર્ડ, કી ચેન, મોરપીંછ, ફોટો કલેક્શન... ન જાણે બીજી કેટલીય વસ્તુઓ છે બધાં દોસ્તોએ આપેલી... અને એ ફોટો હું ક્યારેક જોતો અને વિચારતો કે તારો ચહેરો કેટલો બદલાયો હશે, કારણ કે ડિજિટલ વર્લ્ડમાં પણ આપણી દોસ્તી ગેજેટ્સ વિનાની રહી શકી છે! ન ક્યારેય આપણે વોટ્સએપ પર પ્રોપર ચેટ કરી હશે કે ના ફેસબુક... એવી તો કેટલીય વસ્તુ છે જે એકદમ યુનિક છે, જેને સમજવા માટે મારે પણ પ્રયત્નો કરવાં પડે છે...

તારા નામનો અર્થ થાય છે ચંદ્ર, જે અંધારામાં અજવાળુ ફેલાવે છે. અને આપણી દોસ્તીમાં એ રહ્યુ પણ છે, મારી ઘણી બધી પરિસ્થતિઓમાં તારી કહેલી વાતોએ અજવાળુ ફેલાવ્યું છે મારી સાથેની અમુક અંધારી ઘટનાઓમાં. ચિત્રો! તારા દોરેલા ચિત્રોએ મને સ્કૂલમાં જ અહેસાસ કરાવેલો કે ફેન્ટસીની દુનિયા કેટલી સુંદર હોય છે! સ્કૂલ પૂરી થયા પછી મેં તારા દોરેલા ચિત્રો જોયાં નથી, આઈ મિસ ધેમ, મારે એ ચિત્રોની દુનિયામાં ખોવાઈ જવું છે! મને ખબર છે કે એક કલાકારને ખૂબ ઓછા લોકો સમજતાં હોય છે, અને હું એ માટે તારો ખૂબ આભારી છુ કે જ્યારે મેં સ્કૂલમાં લખવાનું શરૂ કર્યુ ત્યારે તુ અને રવિ જ હતા મને સમજવા માટે કે લખવું એ ખૂબ સુંદર પ્રોસેસ છે, અને મારી એ સમયની લખેલી વાર્તાઓને મળેલા તારા રિવ્યૂ મારે માટે ફાઈનલ વર્ડિક્ટ હતા!! એ જ રીતે મને વિશ્વાસ છે કે તે પેઈન્ટિંગ છોડ્યા નહીં હોય, હમેંશા ચિત્રો બનાવતો રહેજે, આપણને ગમતું હોય એ કામ આપણે કરવું જ જોઈએ.

મને તારો પાંચમાં ધોરણનો એ બર્થડે યાદ છે, જ્યારે ડેડીને એડમિટ કરેલા અને હું સ્કૂલ નહોતો આવ્યો, અને બધાં દોસ્તોએ તારો બર્થડે સરસ ઊજવેલો, અને હોસ્પિટલમાંથી આવીને મેં તારા માટે બનાવેલું કાર્ડ ફાડી નાખીને ગિફ્ટ પણ તોડી નાખેલું અને કેટલું રડેલો, અને બીજા દિવસે તે મને સમજાવેલું કે હું હતો જ તારી પાસે, કેટલી મોટી વાત હતી એ, દસ વર્ષની ઉંમરમાં પણ દોસ્તીની યાદો વિશે આપણને ખબર હતી અને એ માટે આપણી પાસે શબ્દો પણ હતાં. આ લખતી વખતે આંખો ભીંજાઈ ગઈ છે,... 

મને ફરીથી આઠમાં ધોરણનો તારો બર્થડે યાદ છે, ૧૫મી ડિસેમ્બર ૨૦૦૫, અમારા નવા ઘરનું વાસ્તુ પૂજન હતું અને વાસ્તુ પૂજનની રાતે નવા ઘરે રાત રોકાવું પડે એવો વિચિત્ર નિયમ કોણે બનાવ્યો કોને ખબર! અને મને બધાં કહેતા'તા કે એક દિવસ ચાલે સ્કૂલમાં વધારે રજા, પણ મેં જીદ કરીને ડેડીને છેક જૂના ઘર સુધી બાઈક પર ઠરતા ઠરતા લાવેલા, કારણ અમારો સામાન પણ શિફ્ટ નહોતો અને સ્કૂલ બેગ અને સ્કૂલ ડ્રેસ બધું જૂના ઘરે, એ ઠંડી યાદ છે મને, અને સ્કૂલ પહોંચીને ક્લાસમાં તુ એકલો બેઠેલો એ યાદ છે, તને કરેલી એ વિશ યાદ છે, ક્લાસની બારીઓમાંથી ધીમે ધીમે દાખલ થયેલો સૂર્યોદય યાદ છે મને, અને આખો દિવસ ચહેરા પર રહેલું સ્માઈલ અને તને વિશ કર્યાની સંતુષ્ટિ યાદ છે મને, એટલે તારો બર્થડે સ્પેશ્યલ રહે છે હમેંશા મારી માટે!

યાદ છે એકવાર સેક્ટર-૨૮નાં ગાર્ડનમાં મળેલાં અને આપણો બધો નાસ્તો ઢોળાઈ ગયેલો? એકવાર ઈન્દ્રોડા પાર્ક તારુ ફેમિલી અને બીજા તારા કોલોનીના લોકો સાથે આપણે મળેલાં, અને કાચઘર અને વ્હેલનું હાડપિંજર કેટલીય વાર જોયેલું હોવા છતાં કેટલા રોમાંચથી જોયેલું... તને આર્કિટેક્ચરમાં એમ.એસ.યુનિવર્સિટી, વડોદરા મળેલું ત્યારે હું એટલો ખુશ થયેલો ને! કોલેજનાં પહેલા વર્ષમાં તુ ડાયરેક્ટ વડોદરાથી ફક્ત થોડો સમય ઘરે જઈને સાંસ્કૃતિક કુંજ આવેલો એ સાંજ યાદ છે મને, અને એ વખતે તે લીધેલી બધી કલાત્મક વસ્તુઓથી તારી બધી બેગ ભરાઈ ગયેલી, અને તારા માટીનાં રમકડા હું મારે ઘરે લઈ ગયેલો, એ રમકડાથી થોડો સમય માટે સજાવેલું મારુ શો-કેસ યાદ છે મને, એ મને સ્કૂલનાં સમયમાં આપણે બધાંએ કરેલા 'ક્લાસ ડેકોરેશન'ની યાદ અપાવતું! અને આપણે છેલ્લે મળ્યા ત્યાં સુધી એટલે લગભગ ચાર વર્ષ સુધી મારી પાસે રહેલાં એ રમકડા યાદ છે મને! પ્રાર્થના મંદિરની પાછળનાં ગાર્ડનમાં તારા બીજા દોસ્તો સાથે ગાળેલી એ બપોર તારી આર્કિટેક્ચરની નવી દુનિયાની અને મારી એન્જિનિયરિંગની દુનિયાની અને સ્કૂલની યાદોની વાતો કરતા કરતા ક્યારે સાંજમાં તબદીલ થઈ ગયેલી એ ખબર જ નહોતી પડી એ યાદ છે!

મારી પાસે યાદો જ યાદો પડી છે, મને બિલકુલ જ અફસોસ નથી કે આપણે વર્ષમાં માંડ બે-ત્રણ વાર વાત પણ નથી કરી શકતા, હા, મારે મળવું છે તને બહું જલ્દી... ત્યાં સુધી ખૂબ જ બધી શુભેચ્છા... જન્મદિન ખૂબ ખૂબ ખૂબ મુબારક. 

હેપી બર્થડે સ્મિત

તારુ નામ લઈએ એટલે જ ચહેરા પર 'સ્મિત' આવી જાય છે, પહેલી વાર તને જોયો ત્યારે પણ એ જ નોટિસ કરેલું કે આ છોકરાનું સ્માઈલ સરસ છે, અને પછી પરિચય થયો ત્યારે તારુ નામ જ 'સ્મિત' નીકળ્યું! તુ એવા દોસ્તોમાંથી જે છે જેની સાથે પર્સનલ વાતો શેર કરી શકાય છે અને ખ્યાલ છે કે તુ એ સમજી શકીશ. 

સમયની સાથે બધાં પોતાની જિંદગીમાં વધારે મશગૂલ થઈ જાય છે, પણ, એ યાદો હોય છે દરેક સંબંધની જે જીવાયેલી છે, તારી સાથેની 11-12 સાયન્સની તૈયારી યાદ છે, મોટાભાગની ટેસ્ટમાં આપણા ખરાબ માર્કસ યાદ છે! એકબીજાને આપેલો સહારો યાદ છે કે આપણે બોર્ડની એક્ઝામમાં સારુ કરી શકીશું. થોડોક મૂડ ખરાબ હોય તો તને મળીને સારો થઈ  જતો એ યાદ છે, સેક્ટર-1 લેકની અમુક સાંજ યાદ છે, અડાલજની વાવ અને ઈન્દ્રોડા પાર્કનું ફોટોશૂટ યાદ છે! એક વાર હું બાઈક પર બેસુ એ પહેલા જ તે ઉપાડેલી બાઈક યાદ છે, અને હેલ્મેટનાં કારણે તને અવાજ પણ સંભળાતો નહોતો કે હું બોલાવું છું તને, ફોન કરવો પડેલો! કોલેજનાં રિઝલ્ટસ, ડી માર્ટની શોપિંગ, દરેક એક્ઝામની પ્રિપરેશન, એક જ બેંચ પર બેસીને બીજા લોકો વિશે કરેલી કૉમેન્ટસ, બર્થડે પાર્ટીસ, ફ્રેન્ડશિપ ડેસ, વોટ્સએપ સ્માઈલીઝ...!!!

મારે ઘણું બધું લખવું છે પણ અમુક વાર જે સમયે સારુ લખવાની ઈચ્છા હોય એ જ સમયે શબ્દો નથી મળતાં, હાલ એવી જ સ્થિતિ છે! તને તારી નવી શરૂ કરેલી જિંદગી ખૂબ ખૂબ મુબારક, ખૂબ જ ખુશી મળે, જે ઈચ્છે એ મળે તને, એન્ડ આઈ વિશ કે આપણે પણ પહેલાંની જેમ મળી શકીએ, વેરી વેરી હેપી બર્થ ડે!  

હેપી બર્થડે શ્રુતિ

તારુ નામ એવું જ છે જેવી તુ છે, શ્રુતિ એટલે નાનામાં નાનો સૂર જે માણસનો કાન ડિટેક્ટ કરી શકે છે, તારી સાથે વાત કરતાં હોઈએ એટલે તુ નાનામાં નાની વાત પણ સાંભળે છે અને ભલે એ વાત ગમે તેટલી નાની કેમ ન હોય તુ સામેવાળાની એ વાતને મહત્વ આપે છે. (જો કે બીજા પણ ઘણાં લોકો છે મારી જિંદગીમાં જે આ રીતે મને સાંભળે છે તો પણ તુ સ્પેશ્યલ છે.) તારા નામના બીજા ૨-૩ મતલબ પણ થાય છે, જેને કંઈક વેદો અને સંગીત સાથે પણ મતલબ છે, જે મને નથી સમજાતું. 

તુ એક એવી છોકરી છે જે ટિપિકલ નથી, કન્વેન્શનલ નથી. (જો કે બીજી પણ એવી ઘણી છોકરીઓ હોય છે જે કહેતી રહેતી હોય છે કે હું અલગ છું અને આમ છું પણ માત્ર બીજાથી જુદાં કપડાં પહેરીને કે સ્ટાઈલિશ દેખાવાથી કે ખોટો ખોટો ડોળ કરવાથી કે 'આઈ એમ સો કલાસી!'નો ઢોંગ કરવાથી અલગ થવાતું નથી, વિચારો જોઈએ છે બીજા કરતાં જુદાં, લોજિક જોઈએ છે, જે ખૂબ ઓછામાં હોય છે!) પહેલી વાર મળેલો અને પછી થોડો પરિચય થયો ત્યારે નવાઈ લાગેલી, અને ખુશી પણ થયેલી કે ચલો કદાચ આની સાથે દોસ્તી જામશે. 

તારી સાથે સાહિત્યની વાતો કરી શકાય છે, 'ઓલ્ડ હિન્દી ફિલ્મ મ્યુઝિક' શું છે એ તને ખબર છે, તને ગઝલ ટાઈપનાં ગીતો પણ ગમે છે અને ડાન્સ ટ્યૂન્સ પણ! તુ આર્ટ હાઉસ સિનેમાને પણ પસંદ કરી શકે છે અને કોમેડી, ડ્રામા અને બીજા ઘણાં પ્રકારો. તને ગીતો, પુસ્તકો, ફિલ્મો સજેસ્ટ પણ કરી શકાય છે અને સામે તુ પણ શેર કરે છે, સજેસ્ટ કરે છે. એટલે જ ધીમે ધીમે દોસ્તી વધતી ગઈ એમ એમ વધારે ને વધારે વાતો શેર થવાં લાગી, લાઈકિંગ્સ મેચ થવા લાગ્યા અને ગાઢ બની ફ્રેન્ડશિપ.  

તુ જિંદગીનાં અઘરા ફંડા સરળતાથી સમજી પણ શકે છે અને સમજાવી પણ શકે છે, ટ્રાવેલિંગ તારો પેશન છે, તને સોલિટ્યૂડ ગમે છે, ઘણી વાતોમાં તુ મારા જેવી છે અને એટલે જ કદાચ આટલું ટકી શકે છે દોસ્તી! જેવી છે એવી જ રહેજે. (રહેના તુ- દિલ્હી-6 - રહેમાન- ઈર્શાદ કામિલ) જન્મદિન ખૂબ ખૂબ મુબારક! જે તને જોઈએ; જે તુ ઈચ્છે એ તને મળે... 

હેપી બર્થડે રજનીકાંત

કેટલું ભારેખમ નામ છે તારુ! એટલે જ તને રજની કે આરકે કહેવુ વધારે ઈઝી છે... તું એવા દોસ્તોમાંથી એક છે જેની સાથે અડધી રાતે પણ કોઈ પ્રોબ્લેમ શેર કરી શકાય અને ક્યારેય પણ કોઈ કામ હોય જે તારાથી ના પણ થઈ શકે એમ હોય તો પણ તે ક્યારેય ના પાડી નથી... મને યાદ નથી કે પહેલી વાર આપણી ઓળખાણ ક્યારે થયેલી, કદાચ કૃણાલનાં લીધે, પણ મને સાચે જ યાદ નથી, સોરી! એક્ચ્યુલી મને યાદ છે દર વીકેન્ડમાં પાલનપુર ભાગી જતો અને ઓલ્વેઝ મેસેજીસથી ટચમાં રહેતો તુ, ...

પાંચ વર્ષ પહેલાનો ફોટો છે ઉપર જે છે એ, અને હાલ વિચારુ છું કે કેટલા બદલાયા છીએ આપણે, થોડુક વજન તો જરૂર વધ્યુ જ છે! એક વાત કહુ તો કદાચ માનવામાં નહી આવે, તે જે દિવસે મને પ્રોવીઝનલ ડિગ્રી સર્ટીફીકેટ આપ્યુ એ પછી ગાંધીનગરમાં હોવા છતાં હું કોલેજ ગયો જ નથી, કારણ કે ત્યાં જઈને જે બધી યાદો છે બધા ફ્રેંડસની એ સહન કદાચ થાય ન થાય, આઈ ડોન્ટ નો હું ગયો જ નથી! 

યાદ છે એકવાર ટ્રેક્ટરમાં લિફ્ટ લીધેલી કોલેજથી જી.ઈ.બી. સુધી? જેના ફોટોસ હજુ પણ તારી ફેસબુક ટાઈમલાઈન પર છે, એવી બધી જે પળ છે, ઇફ્કોની વિઝિટ હોય કે અડાલજની વાવ, કે કોલેજનાં પહેલા 4 સેમેસ્ટરમાં કાનમાં ઈયરફોન ખોસીને કોઈનામાંથી એસાઈમેન્ટ કોપી કરતો તું અને તારામાંથી કોપી કરતો હું! એકસાથે કેટલા ટાસ્ક કરી શકતા એ વખતે આપણે, કદાચ વર્ડ મલ્ટિટાસ્કિંગ તારા માટે ચોક્કસ જ વાપરી શકાય. હજુ પણ એ સાંજ મને યાદ છે જ્યારે થર્ડ સેમની એક્ઝામ પછી સીટી બસમાં જતા હતા પથિકા... એ સાંજ કદાચ આપણે સાથે વીતાવેલી સૌથી સારી યાદોમાંની એક છે મારી માટે!

હા, સમય જરૂર બદલાય છે, બધાં પ્રોમિસ કરતાં હતાં કે કોલેજ પછી ટચમાં રહીશું ને મળીશું ને થોડેક જ દૂર હોવા છતાં મળી શકાતું નથી, વાંક મારો પણ છે કે હું ક્યારેય ટાઈમ કાઢીને સ્પેશ્યલી તને નથી મળ્યો જે રીતે બીજા બધાંને મળતો હોઉં છું, એ માટે માફી પણ માંગુ છું... વર્ષો વીતતા જાય છે અને બસ યાદો સિવાય તપાસે રહેતું નથી, સમય હાથની મુઠ્ઠીની રેતીની જેમ સરકે છે જેને મુઠ્ઠી દબાવી કે જકડી રાખવાનો પ્રયત્ન કરીએ એમ વધારે સરકે બસ એ રીતે જ! પણ હું ઈચ્છીશ કે પહેલાંની જેમ જરૂર મળી શકીએ, જેમ કોલેજમાં હતું, જિંદગી વિશેની ઝાઝી માથાકૂટ વગરનાં આપણે... આઈ વિશ કે તને દરેક ખુશી મળે, દરેક દિવસને ભરપૂર જીવે, અ વેરી હેપી બર્થડે!

હેપી બર્થડે ઋતુરાજ

મને બરાબર યાદ છે છ વર્ષ પહેલાં તને પહેલી વાર મેં જોયો હતો, અને એના પછી મુલાકાત થયેલી બે-અઢી મહિના પછી, વર્કશોપમાં, એ દિવસે મારી એ ફીટિંગની જોબ બિલકુલ જ પૂરી ન થઈ હોત જો તે અને કુંતલે મદદ ન કરી હોત. અને પછી વાતો થઈ, મુલાકાતો થઈ, અને દોસ્તી થઈ. સેકન્ડ સેમમાં સિવિલનાં સબમિશન વખતે એકબીજાને કેટલી મદદ કરેલી અને ઈ.જી.ની એક્ઝામ વખતનો તારો ચહેરો મને બરાબર યાદ છે, એ વખતનું તારા ચહેરા પરનું ટેન્શન મને હજુ યાદ છે! 

આપણી કોલેજ વખતની દોસ્તીમાં મોટા ભાગે એવું બન્યું છે કે તારો ને મારો ઓપિનિયન ઓપોઝિટ જ રહ્યો છે, અને મોસ્ટલી આર્ગ્યુમેંટસ થતી, જે મને બિલકુલ જ ગમતું નહોતું! પણ આજે સમજી શક્યો છું કે બંને પોતાની રીતે સાચા હતાં, પોતાની જગ્યાએ સાચા હતાં. એનરીક ઈગ્લેસિયસનાં સોંગ્સથી માંડીને સ્પિરિચ્યુઆલિટી સુધીની એવી કોઈ વાત નથી જેની પર આપણે ડિસ્કશન ન કર્યુ હોય! ડગલે ને પગલે તે સાથ આપ્યો છે મને, આત્મવિશ્વાસ પૂર્યો છે મારામાં તે, ઘણી બધી વાતોમાં તે મને સમજાવ્યું છે કે દુનિયા સીધી સાદી છે જ નહીં, જે તારા સિવાય મને કોઈ સમજાવી ન જ શક્યું હોત, અને એ બધા માટે હું તારો ખૂબ જ આભારી છું; ખૂબ જ!

જ્યારે પેપર ખરાબ જાય ત્યારે તારો જવાબ તૈયાર જ હોય કે, ગયું ને હવે એ? મારે પણ એવું જ ગયું છે! અને એકબીજાનાં સથવારે આખા એન્જીનીયરિંગની કેટલીય રેમેડિયલ પરીક્ષાઓ સોલ્વ કરી છે આપણે! તું હતો મારી સાથે જેના લીધે મેં અનુભવ્યું છે કે ખાલી એક્ઝામમાં ફેઈલ થવાને કારણે હું જિંદગી નથી હાર્યો, હું લૂઝર નથી, અને એ અહેસાસ મને તારા થકી જ મળ્યો છે. 

હાંફતા હાંફતા તારી સાથે ચડેલો ગિરનાર હોય કે કોલેજનાં શાંત ટેરેસ પર શેર કરેલી વાતો કે દીવનાં દરિયાકિનારાની મસ્તી, બધી જ પળો જાણે હમણાં જ બની હોય એટલી તાજી છે, અને હું ખુશ છું કે પહેલા જેવી જ દોસ્તી આપણે જાળવી શક્યા છીએ બહું જ ઓછી ગેરસમજો સાથે, ઘણું લખવું છે પણ હાલ યાદ આવતું નથી! હું ઈચ્છા રાખું કે તુ લાઈફમાં ખૂબ પ્રોગ્રેસ કરે અને ખુશ રહે... જન્મદિન ખૂબ ખૂબ મુબારક!