Thursday, 5 January 2017

જગ ઘૂમેયા

ફિલ્મ: સુલતાન (૨૦૧૬)
ગીતકાર : ઈર્શાદ કામિલ
સંગીત : વિશાલ - શેખર
ગાયક : રાહત ફતેહ અલી ખાન



આ ગીત મેં લાંબા સમય સુધી સાંભળ્યું જ નહોતું. મને ખ્યાલ જ નહોતો આ ગીત વિશે, એકવાર મારા કઝિનને ત્યાં ટીવી પર જોયું, તો મને લાગ્યુ કે આ લિરિક્સ તો ઈર્શાદ કામિલ જ લખી શકે, અને ગૂગલ કર્યુ તો હું સાચો પડ્યો! એ પછી કેટલીય વખત સાંભળ્યું અને કેટલીય વખત જોયું ગીત. અમુક વસ્તુઓ એવી મળી ગીતની અંદર કે બેશક ૨૦૧૬નાં સૌથી સારા ગીતોમાં આ ગીતને મૂકી શકાય. 

સૌથી પહેલાં રાહત ફતેહ અલી ખાનનો અવાજ, સાંભળીએ એટલે જ 'સુફિયાના' ફીલિંગ આવી જાય; એ અવાજ દિમાગની અંદર ઘૂમતો રહે છે, એક સુકૂનની ફીલ આપે છે, એમના નામ રાહતની જેમ. એની અંદર ભળે છે ઈર્શાદ કામિલનાં શબ્દો ; વિશાલ - શેખરનું સંગીત, અને બધું ભેગું થઈને ગીત એક સરસ રાગિણી બની જાય છે.

દિલ પર તાલ!


ના વો અખિયા રુહાની કહી
ના વો ચહેરા નુરાની કહી
કહી દિલ વાલી બાતે ભી ના
ના વો સજરી જવાની કહી

જગ ઘૂમેયા, તારે જૈસા ન કોઈ


સુલતાન એક ક્લબમાં આ ગીત ગાય છે, અને એ વખતે આરફાને યાદ કરે છે, એના દિમાગની અંદરના ખ્યાલો આપણે જોઈએ છીએ. એની પાસે એ વખતે સંગીતનું કોઈ સાધન નથી એટલે એ દિલ પર તાલ આપીને ગીતની શરૂઆત કરે છે!! પહેલી જ લાઈનનાં શબ્દોમાં છે, "ના વો અખિયા રુહાની કહીં, ના વો ચહેરા નૂરાની કહીં..." નૂરાની એટલે કે તેજસ્વી. નૂરાની ચહેરા વિશે ઘણા ગીતોમાં ઉલ્લેખ હોય છે, પણ રુહાની આંખો કેટલો સરસ વિચાર છે! રુહાની એટલે આધ્યાત્મિક. આધ્યાત્મિક આંખો મેં તો પહેલી વાર સાંભળ્યું, મોટાભાગના ગીતોમાં કાળી કે કથ્થાઈ રંગની કે ઝીલના ઊંડા પાણી જેવી આંખો વિશે સાંભળ્યું છે, પણ આધ્યાત્મિક આંખો કંઈક નવું છે! સુલતાન (સલમાન ખાન) અને આરફા (અનુશ્કા શર્મા) હાલ એકબીજા પાસે નથી, અને આરફાને યાદ કરીને એની તારીફમાં સુલતાન આ ગીત ગાય છે. આરફા જેવી વાતો કરતી હતી, એવી વાતો સુલતાન સાથે કોઈ કરતું નથી, કારણ કે એ દિલની વાતો હતી! 'સજરી જવાની' મને ખબર નથી, પણ એ શબ્દો આરફાની સુંદરતા માટે છે એ ૧૦૦% સાચી વાત!! 

એના બધા ગુણોનાં વખાણ કરીને એ કહે છે, "જૈસી તુ હૈ વૈસી રહેના", કારણ કે એણે દુનિયા ફરી લીધી તો પણ એના જેવી કોઈ બીજી ના મળી. એટલે સુલતાન આરફાને યાદ કરીને એનામાં બદલાવ ન લાવવા કહે છે. આ પહેલા કોઈ વ્યક્તિને એનામાં બદલાવ ન લાવવા માટેના લિરિક્સ મને યાદ હોય તો એ 'દિલ્હી ૬' ફિલ્મનાં ગીત 'રહેના તુ' (પ્રસૂન જોશી અને એ. આર. રહેમાન) ( એ ગીત વિશે મેં લખેલી પોસ્ટ વાંચવા અહીં ક્લિક કરો -  રહેના તુ )

ના તો હસના રુમાની કહી
ના તો ખુશ્બુ સુહાની કહી
ના વો રંગલી અદાયે દેખી
ના વો પ્યારી સી નાદાની કહી
જૈસી તુ હૈ વૈસી રહેના

જગ ઘૂમેયા, તારે જૈસા ના કોઈ


આરફાનું જે સ્માઈલ છે, એ સુલતાનને રોમેન્ટિક (રુમાની) લાગે છે! સુલતાન કહે છે, એને આરફા જેવી ખુશ્બુ નથી મળતી. ("ના તો ખુશ્બુ સુહાની કહીં") મારા બેસ્ટ ફ્રેન્ડ ઋતુરાજે એકવાર મને કહેલું કે દરેક માણસની એક ખુશ્બુ હોય છે. કોઈ દરરોજ વિશિષ્ટ જાતનો સાબુ લગાવીને આવતું હોય તો એનામાંથી એ સાબુની સુગંધ આવે છે, કોઈનું શેમ્પૂ કે કોઈનું પરફ્યુમ કે નેલ પોલિશ કે બીજું કંઈ પણ. એ માણસ જ્યારે પાસે નથી હોતું ત્યારે એની સુગંધ અમુક વખત મહેસૂસ થાય છે. એની પરથી મને બીજા લિરિક્સ યાદ આવે છે, "મેં સાંસ લેતા હૂ, તેરી ખુશ્બુ આતી હૈ" ( એ ગીત વિશે વાંચવા માટે અહીં ક્લિક કરો - પલ પલ દિલ કે પાસ ) આરફા જેવી અદાઓ અને નાદાની બીજા કોઈ પાસે નથી.


ફેમસ ડાન્સ સ્ટેપ



બારિશો કે મૌસમો કી ભીગી હરિયાલી તુ
સર્દિયો મેં ગાલો પે જો આતી હૈ વો લાલી તુ
રાતો કા સુકૂન...
રાતો કા સુકૂન ભી હૈ
સુબહ કી અઝાન હૈ
ચાહતો કી ચાદરો મેં, મૈને હૈ સંભાલી તુ

વરસાદની ઋતુ એટલે કે ચોમાસામાં જે ભીંજાયેલી હરિયાળી હોય છે એની સાથે સુલતાન આરફાને સરખાવે છે, એ લીલી હરિયાળી એવી છે કે જોઈને દિલ ખુશ થઈ જાય છે, ઉપરથી એમાં તાજા વરસાદની ખુશ્બુ ભળે તો વાત કંઈક અલગ છે! એ ફીલિંગ સુલતાન આરફાને યાદ કરે એ વખતે એને મળે છે. શિયાળામાં વધારે ઠંડીમાં ગાલ થોડા ગુલાબી કે લાલ રંગનાં થઈ જાય છે, એ લાલી સાથે આરફાને સરખાવવામાં આવી છે. આખા દિવસના થાક પછી રાતે જે શાંતિ, જે સુકૂન મળે અને સવારે જે અઝાન (પ્રાર્થના) થાય એની સાથે આરફાને સરખાવી છે! હાઉ બ્યૂટિફુલ ઈટ ઈઝ! સુલતાને ચાહતોની ચાદરોમાં એટલે કે એના દિલની અંદર સાચવી છે આરફાને...!




કહી અગ જૈસી જલતી હૈ
બને બરખા કા પાની કહી
કભી મન જાના ચુપકે સે
યુ હી અપની ચલાની કહી
જૈસી તુ હૈ વૈસી રહેના

જગ ઘૂમેયા, તારે જૈસા ના કોઈ

આ પંક્તિઓમાં આરફાના સ્વભાવ વિશે છે, ક્યારેક આગની જેમ ગુસ્સે થાય છે, ક્યારેક બરખા એટલે કે વરસાદનું પાણી, જે આગથી એકદમ વિપરીત છે! ક્યારેક આરફા શાંતિથી માની જાય છે, ક્યારેક મનમાની કરે છે, પણ એ જેવી પણ છે, એવી જ સુલતાનને ગમે છે. એટલે સુલતાન એને કહે છે, જેવી છે એવી જ રહેજે!




અપને નસીબો મેં યા
હૌસલે કી બાતો મેં
સુખો ઔર દુખો વાલી
સારી સૌગાતો મેં
સંગ તુઝે રખના હૈ
સંગ તુઝે રખના હૈ, 
સંગ તુઝે રહેના

સુલતાનના નસીબમાં, એના ઉત્સાહમાં, સુખ અને દુ:ખની સૌગાત એટલે કે ભેટમાં સુલતાન આરફાને પોતાની સાથે રાખવા માંગે છે, એટલે એની સાથે જીવન વીતાવવા માંગે છે. 




મેરી દુનિયા મેં ભી
મેરે જજ્બાતો મેં
તેરી મિલતી નિશાની કહી
જો હૈ સબકો દિખાની કહી
તુ તો જાનતી હૈ મરકે ભી
મુઝે આતી હૈ નિભાની કહી
વો હી કરના જો હૈ કહેના
જગ ઘૂમેયા, તારે જૈસા ના કોઈ

સુલતાનની દુનિયામાં, એની લાગણીઓમાં જો આરફાની કોઈ નિશાની મળે તો એ લોકોને બતાવે છે! સુલતાન કહે છે આરફાને કે એ તો જાણે જ છે કે એ વાયદાનો કેટલો પાક્કો છે, એ જ કરે છે જે એ કહે છે, અને મર્યા પછી પણ એણે જે કહ્યુ છે એ નિભાવતા એને આવડે છે! આખુ માણસ જેવું છે એવું જ સ્વીકારીને થતો સર્વોત્તમ પ્રેમ.




આરફાના નામનો મતલબ થાય છે મહાનતા. બીજો એક મતલબ પ્રોત્સાહિત કરવું પણ થાય છે, પ્રેમનો અર્થ સુખ-દુ:ખમાં સાથ નિભાવવો થાય છે, એણે પ્રોત્સાહિત કર્યો છે સુલતાનને એની કરિયર માટે! ગીતમાં આરફાના પહેરેલા કપડામાં મેઘધનુષ્યનાં રંગોમાંથી છ રંગો છે, ખેતરોમાં દોડતી વખતે લાલ, બીજા એક ખેતરનાં સીનમાં પીળો, છાણાં થેપતી વખતે જાંબલી, વરસાદની રાતે ઠંડીમાં સગડી લઈને આવતી વખતે નીલો, ધાબે સુલતાનની સાથે હોય છે એ વખતે લીલો અને છેલ્લે શેરડીનાં ખેતરોમાં વાદળી. આ બધા રંગોનાં કપડા પહેર્યા છે એણે. અને કેસરી રંગ મેં ક્લબની લાઈટિંગ અને ઘરની ઈંટોમાં શોધી કાઢ્યો છે! એટલે એક રીતે આ ગીતને 'પ્રેમનું મેઘધનુષ્ય' પણ કહી શકાય!

મેધધનુષ્યનાં રંગોમાંથી નીલો, લીલો,
વાદળી. જાંબલી,
પીળો, કેસરી અને લાલ

Wednesday, 4 January 2017

રહેના તુ

ફિલ્મ: દિલ્હી-૬ (૨૦૦૯)
ગીતકાર - પ્રસૂન જોશી
સંગીત - એ. આર. રહેમાન
ગાયક - રહેમાન, તન્વી અને બેની




આ ગીતના શબ્દો મને સમજાય છે, પણ ફિલ્મની અંદર જે સ્થિતિમાં ગીત આવે છે એ મને ખબર નથી પડતી. રોશન (અભિષેક બચ્ચન) એના પિતાના દોસ્ત અલી (રિશિ કપૂર) સાથે હૉસ્પિટલથી પાછો આવી રહ્યો છે. રોશનનાં દાદી અન્નપૂર્ણા (વહીદા રહેમાન) બીમાર છે, અને રોશનને એમ છે કે હવે દાદી મૃત્યુ પામશે. એટલે એ અલીને કહે છે, "દાદી ઈઝ ડાઈંગ અલી અંકલ." અલી એને જવાબ આપે છે, "કૌન જાયે ઝૌક પર દિલ્લી કી ગલિયાં છોડ કર." આ લાઈનમાં મને ક્યારેય ખબર નહોતી પડતી, એટલે પછી હમણાં મેં ગૂગલ કર્યુ ત્યારે જાણવા મળ્યું કે આ એક શેર છે 'મોહમ્મદ ઈબ્રાહિમ ઝૌક' નામનાં શાયરનો, જે દિલ્હીનાં હતાં. અને એમને ગાલિબના સમકાલીન માનવામાં આવે છે. (વિકિપીડિયા પેજ - Mohammad Ibrahim Zauq)

ઓરિજિનલ શેર કંઈક આ પ્રમાણે છે:

इन दिनो गरचे दक्खन में है बडी कद्र ऐय सुखन
कौन जाये झौक पर दिल्ली की गलियां छोड कर 

જેનો મતલબ કંઈક એ પ્રમાણે છે કે એમણે જે સમયે આ લખ્યું હશે ત્યારે હિંદુસ્તાનનો દખ્ખણનો જે ભાગ છે એ દિલ્હીથી વધારે સમૃધ્ધ અને સારો માનવામાં આવતો હશે, પણ ઝૌક કહે છે કે દિલ્હીની ગલીઓ છોડીને ત્યાં કોણ જાય?!! (મેં એક આર્ટિકલ પરથી આ શોધ્યું છે, ઓરિજિનલ લીંક અહીંયા - A Day Wandering The Streets Of Delhi)


આ આખો વતન પ્રેમ અને માણસ જ્યાં ઉછર્યુ છે અને જ્યાં રહે છે ત્યાંથી બીજો કોઈ પ્રદેશ કે જગ્યા ભલે અલગ હોય પણ ત્યાં ન જવા માટેની લાગણી છે. એને માટે કદાચ આ શેર છે! એટલે જ અલી ફિલ્મની અંદર ગીતનાં પિક્ચરાઈઝેશનમાં આ શેર કહે છે, કારણ કે અલીનું પાત્ર પણ ફિલ્મમાં એવું છે. એનો બેસ્ટ ફ્રેન્ડ (રોશનનાં પિતા) ભારત છોડીને અમેરિકા સેટલ થયો છે, પણ એ ત્યાં જ છે, 'દિલ્લી' અને એની ગલીઓ છોડીને જવાનું એનું મન નથી, અને રિશિ કપૂરનું ભજવેલું આ પાત્ર અલી બેગ મારુ પ્રિય છે, કારણ કે એના પાત્રની અંદર ઊંડાઈ છે.

એટલે કદાચ આ ગીત 'દિલ્લી' માટે અને જૂની ગલીઓ માટે રાખ્યું છે ફિલ્મમાં. કારણ કે રોશન અને અલીની એ વાત પછી એ લોકોની ગાડી એ જૂની ગલીઓમાંથી ગુજરે છે. રોશન સામાન્ય રીતે 'ડેલ્હી' કે 'દિલ્હી' ઉચ્ચાર કરે છે, કારણ કે એ એન.આર.આઈ. છે. પણ અલી એને સાચો ઉચ્ચાર કહે છે 'દિલ્લી', કારણ કે એ 'દિલ' પરથી છે! હું પણ ઘણી વખત વિચારું છું કે 'દિલ્લી' ઈઝ બેટર ધેન 'દિલ્હી'! એટલે કદાચ 'રહેના તુ હૈ જૈસા તુ' શબ્દો 'દિલ્લી' માટે પણ હોઈ શકે. કારણ કે અમેરિકાથી આવેલ રોશન દિલ્હી એકદમ અલગ હોવા છતાં સેટ થવા લાગે છે, ધીરે ધીરે, એમાં પણ ફિલ્મની અંદર 'પુરાની દિલ્લી' છે. ત્યાંના લોકો એકદમ અલગ છે, એમનો સ્વભાવ અને રોજિંદી જિંદગી રોશનની 'અમેરિકન લાઈફ'થી એકદમ અલગ છે, પણ એ લોકોની જિંદગીને જોઈને એને ઘણી વાતો એમાં ન સમજાતી હોવા છતાં એમની વસ્તુઓમાંથી રોમાંચ અનુભવે છે. એક ઉદાહરણ અલીના ઘરે જ છે. ત્યાં વાતાવરણ જૂનું છે એકદમ, 'રજવાડી પાન' રાખવા માટેનો ડબ્બો, ઘરની ખડકી, બિલિયર્ડ્સ રમવા માટે ઘરની અંદર ટેબલ, શેક્સપિયર અને જિબ્રાનના પુસ્તકોની વચ્ચે અલી અને રોશનના પિતાનો જૂનો ફોટો! આ બધું નવી દુનિયા સાથે મેચ નથી થતું, પણ એને એમ જ રાખ્યું છે, કારણ કે અલીને કદાચ એ રીતે ગમે છે, જેવું છે એવું જ!! અને હવે સમજાયું મને કે ફિલ્મમાં કદાચ એ ગીત ત્યાં એટલા માટે છે. કારણ કે એ તકલીફોની વચ્ચે પણ સુકૂન છે!

વિલિયમ શેક્સપિયર અને ખલિલ જિબ્રાનનાં પુસ્તકોની વચ્ચે
એક જૂનો સેપિયા રંગનો ફોટો


કોઈ ગમતા માણસના સંદર્ભમાં જોઈએ તો ગીત કદાચ વધારે અર્થપૂર્ણ બને છે. ગીતની ધૂન પણ મને ખૂબ ગમે છે, એના શબ્દો વિસ્તારથી સમજી શકીએ એવાં છે... અને એ શબ્દો મને જે લોકો જેવાં છે એવા જ ગમે છે, એમને હું ઘણીવાર મેસેજમાં મોકલું છું!!

રહેના તુ, હૈ જૈસા તુ
થોડા સા દર્દ તુ, થોડા સુકૂન

ઘણી ઓછી વ્યક્તિઓ એવી હોય છે કે આપણને જેવી છે એવી જ વ્યક્તિ ગમે છે, એમને ઘણીવાર સલાહ અપાતી હોય છે કે આવો જ રહેજે/આવી જ રહેજે, જમાનાની હવા ન લાગી જાય એ જોજે! આ એના માટે શબ્દો છે, જે વ્યક્તિ જેવી છે એવી જ ગમે તો એનું આપેલું દર્દ પણ ગમે છે અને સુકૂન પણ! આ ફિલ્મની અંદર 'દિલ્લી' માટે પણ કદાચ આ શબ્દો છે ઉપર સમજાવ્યું એ રીતે. દિલ્લી અને એની જૂની ગલીઓ જેવી છે, એવી જ બરાબર છે, એ ગલીઓની અંદર અનુકૂલન સાધવામાં પણ સુકૂન છે!

રહેના તુ, હૈ જૈસા તુ
ધીમા ધીમા ઝોંકા યા ફિર ઝુનૂન
થોડા સા રેશમ તુ હમદમ, થોડા સા ખુરદુરા
કભી તુ અડ જાયે યા લડ જાયે
યા ખુશ્બુ સે ભરા

એ વ્યક્તિ જે ગમે છે, ક્યારેક એની શાંતિ ગમે છે, ઠંડા પવનની લહેરખી જેવી શાંતિ અને એ વ્યક્તિની અંદરનું ઝુનૂન પણ. દરેક વ્યક્તિ થોડી રેશમ જેવી સુવાળી અને થોડીક ખરબચડી છે. ક્યારેક વ્યક્તિ જીદ પર અડગ રહે છે, ક્યારેક ઝઘડો કરે છે, ક્યારેક એની ખુશ્બુથી દિલ ભરાઈ જાય છે... 


તુઝે બદલના ના ચાહૂ, રત્તિ ભર ભી સનમ
બિના સજાવટ, મિલાવટ,
ના જ્યાદા, ના હી કમ,
તુઝે ચાહૂ, જૈસા હૈ તુ
મુઝે તેરી બારિશ મેં ભીગના હૈ, ઘુલ જાના હૈ
તુઝે ચાહૂ, જૈસા હૈ તુ
મુઝે તેરી લપટ મેં જલના રાખ હો જાના હૈ

એ વ્યક્તિને બદલવાનું જરા પણ મન થતું નથી, એને એ જ રીતે કોઈ પણ સજાવટ, મિલાવટ વગર સ્વીકારી લેવાનું મન થાય છે, એ વ્યક્તિની અંદર થોડો વધારો કે ઘટાડો કરવાનું મન નથી થતું. એના પ્રેમરૂપી વરસાદમાં ભીંજાઈ જવાનું અને એમાં એકરૂપ થવાનું મન થાય છે. એની અંદરની આગમાં બળીને રાખ થવાનું, એની અંદર એકાકાર થવાનું મન થાય છે. 

તુ ઝખ્મ દે અગર
મરહમ ભી આકર તુ લગાયે
ઝખ્મ પે ભી મુઝકો પ્યાર આયે
દરિયા ઓ દરિયા
ડૂબને દે મુઝે દરિયા

ઘણી વાર પ્રિય વ્યક્તિ દુ:ખ અથવા ઘા આપે છે, એ ઘા સમય જતાં એ જ વ્યક્તિ ભરી આપે છે, અને પછી એ ઘા પણ ગમવા લાગે છે, અને એ સમયે એ વ્યક્તિના પ્રેમરૂપી દરિયામાં ડૂબી જવાનું મન થાય છે. કારણ કે એવી વ્યક્તિઓ ખૂબ ઓછી મળતી હોય છે જેમનો ઘા પણ આપણને ગમતો હોય.


હાથ થામ ચલના હો,
તો દોનો કે દાયે હાથ સંગ કૈસે
એક દાયા હોગા, એક બાયા હોગા
થામ લે, હાથ યે થામ લે
ચલના હૈ સંગ થામ લે

જો હાથ પકડીને સાથે ચાલવું હોય તો બંને વ્યક્તિઓનો જમણો હાથ હોય તો શક્ય બનતું નથી. એક વ્યક્તિનો જમણો હાથ, અને બીજી વ્યક્તિનો ડાબો હાથ હોય એ જ રીતે સાથે ચાલી શકાય છે, સાથે ચાલવું હોય તો એ જ રીતે હાથ પકડવા પડે છે. કોઈ પૂરુ નથી કે કોઈ સંપૂર્ણ નથી, દરેક અલગ છે, પણ દરેકની પોતાની ઓળખાણ છે, જે વ્યક્તિ જેવું છે એવું ઠીક છે, એની સાથે ચાલવા માટે (સાથ નિભાવવા માટે) થોડુ એડજ્સ્ટ બંને વ્યક્તિઓએ કરવું પડશે, સામેની વ્યક્તિ જેવી છે એવી એને સ્વીકારીને, એને અપનાવીને એની સાથે ચાલી શકાશે!

ગીતના આ છેલ્લા શબ્દો પૂરા થાય છે પછી જે સંગીત છે એ ગીત પૂરુ થાય ત્યાં સુધી વાગે છે, એ હું આંખો બંધ કરીને સાંભળું તો મને એવી લાગણી થાય છે જાણે રાત પૂરી થઈ રહી છે અને ધીમે ધીમે સૂર્યોદય થાય છે! આ રીતે પ્રયત્ન કરી શકાય, જો એ ફીલિંગ આવે તો મને કહેજો!





Tuesday, 3 January 2017

પલ પલ દિલ કે પાસ

ફિલ્મ : બ્લેકમેલ (૧૯૭૩)
સંગીત - કલ્યાણજી - આનંદજી
ગીતકાર - રાજેન્દ્ર ક્રિશન
ગાયક - કિશોર કુમાર




ગયા અઠવાડિયે કોલેજનાં દોસ્તોને મળ્યો; અને ગીતોની વાત કરતાં કરતાં આ ગીતની વાત નીકળી, પણ એ લોકો નવા 'વજહ તુમ હો' ફિલ્મનાં રિમિક્સ વર્ઝન વિશે કહેતા હતા, અને મેં એ નવું નહોતું સાંભળ્યું, તો હું બસ બેઠો હતો એમની વચ્ચે શાંત, આ ગીત વિશે વિચારતો, અને એમણે પૂછ્યું નવા રિમિક્સ વર્ઝન વિશે, મેં ફક્ત એટલું કહ્યુ કે મેં નથી સાંભળ્યું. (અને કાલે સાંભળ્યું અને જોયું પણ ખરુ નવું વર્ઝન, મને બિલકુલ જ ના ગમ્યું!) એ દિવસથી આ ગીત મનમાં ગૂંજતું હતું, અને કાલે એક બીજા ગીત પરથી આ ગીત ફરી યાદ આવ્યું, એટલે આ ગીત વિશે લખું છું... 






આ ગીત પ્રેમ થવાની શરૂઆતની લાગણીઓ માટે છે. આ એક એવી સ્થિતિ છે કે પ્રિય વ્યક્તિ મોટેભાગે દરેક મિનિટે નહીં તો કલાકમાં એક વાર તો યાદ આવી જ જાય છે, એ વ્યક્તિને યાદ કરીને, એના પત્રો વાંચીને નજરની સામે ચહેરો ઘૂમે છે. એ બધી વસ્તુઓ આ ગીતમાં વર્ણવેલી છે. આ ગીતમાં સિનેમટોગ્રાફી પણ સરસ છે, કેમેરાના ચહેરા અને પત્રો પરનાં ક્લોઝ અપ, કેમેરાનાં બદલાતાં એંગલ્સ, ઘડીક દૂર, એ પછી નજીકથી ફરી દૂર જતો કેમેરો એ બધું મને ખૂબ ગમે છે. 





ગીતની શરૂઆતમાં જ આશા (રાખી ગુલઝાર) પત્રો વાંચે છે. કૈલાશ (ધર્મેન્દ્ર) દ્વારા આશાને લખાયેલાં એ પત્રોમાં સંબોધન બદલાય છે, પહેલા 'મિસ મહેતા' ; એના પછીના પત્રમાં 'પ્રિય આશાજી' ; એના પછીના પત્રમાં 'પ્રિય આશા' ; પછી ફક્ત 'આશા' અને છેલ્લે 'મેરી આશા' ... આ મોટાભાગનાં સંબંધોની શરૂઆતની સચ્ચાઈ છે, એ દોસ્તી હોય કે ઓફિસનો સહકર્મચારી કે પ્રેમી. શરૂઆતમાં ઘણી વાતો ખૂબ વિનમ્રતાથી કરવામાં આવે છે. કારણ કે સામેવાળા માણસને આપણે જાણતા નથી, એના પછી થોડી ઓળખાણ પછી ફક્ત વિનયવાચક 'જી' લાગે છે, અને છેલ્લે માણસ ગમી જાય તો એને 'પ્રિય' અને એ ટાઈપનાં વિશેષણો લાગી જાય છે, આ ફક્ત પત્રલેખનમાં જ નહીં, પણ ઘણા સંબંધોના શરૂઆતના સ્ટેજમાં હોય છે... એટલા માટે કૈલાશ આશાને લખેલા પત્રોમાં જે સંબોધન કરે છે, એ આ પ્રમાણે છે. આશાની કાજળ લગાવેલી સુંદર આંખો પત્રોની અંદર ફટાફટ ફરે છે, જાણે બધા શબ્દો પોતાની અંદર સમાવી લેવા હોય! આશામાં આ બધા પત્રો વાંચતી વખતે ગાંડપણ છે, પ્રેમનું ગાંડપણ, પાગલપન, દીવાનગી. પવનને લીધે બધા પત્રો ઉડે છે, એ વખતે પત્રો એકઠા કરવા એ દોડે છે, અને એક પત્ર કોઈ છોડની અંદર ભરાઈ જાય છે, તો એને પણ એ જ રીતે એ વાંચે છે!



છોડમાં ફસાઈ ગયેલો પત્ર વાંચતી આશા (રાખી ગુલઝાર)



પત્રોમાંના બદલાતા સંબોધનોની સાથે બદલાતો સંબંધ 




આ પછીના એક પત્રમાં, કૈલાશનું પત્ર પૂરો કરતી વખતે નીચે ક્લોઝર છે, 'અગર તુમ ચાહો તો, તુમ્હારા કૈલાશ' એ સંમતિ માંગે છે, એ તો પ્રેમ કરે જ છે, પણ જો આશા પણ એને પ્રેમ કરતી હોય તો એ એનો બનવા માટે તૈયાર છે! કેટલી સરસ વાત છે, પ્રેમ એટલે પામવું નહીં, પણ પ્રેમ એટલે સ્વીકાર. જો સામેનું માણસ સ્વીકારે તો પ્રેમ પરિપૂર્ણ થાય, નહીં તો એ પ્રેમ અધૂરો રહે, પણ એ અધૂરો પણ પ્રેમ તો છે જ. જો એ વ્યક્તિ ન સ્વીકારે તો પ્રેમ કરવાનું બંધ નથી થવાનું, દિલ અને લાગણીઓ તો એનું કામ કરવાના જ! પણ જો એ વ્યક્તિ પ્રેમ સ્વીકારે તો પ્રેમ પૂરો થાય છે. 

પલ પલ દિલ કે પાસ તુમ રહેતી હો, 
જીવન મીઠી પ્યાસ યે કહેતી હો... 

કૈલાશ આશાને હર પળ યાદ કરે છે, કારણ કે આશાનું સરનામું એના દિલની પાસે છે, ત્યાં એની યાદોમાં એ હરહમેંશ મળી આવશે! જિંદગી એક મધુર તરસ છે. જે મેળવવું છે એને મેળવવા માટે લાગતી તલબ હમેંશા જીવનમાં મીઠી લાગે છે, એ વસ્તુ મળશે એની રાહમાં, એને મેળવવા માટેના પ્રયત્નોમાં જિંદગી મધુર તલબ બની જાય છે.

હર શામ આંખો પર, તેરા આંચલ લહેરાયે
હર રાત યાદો કી બારાત લે યે ...

આશાને યાદ કરીને કૈલાશ કહે છે કે દરેક સાંજે આંખોની સામે એનો દુપટ્ટો લહેરાય છે અને દરેક રાત યાદો જ યાદો લઈને આવે છે એની માટે. પ્રેમની શરૂઆત આ જ રીતે હોય છે, મોટાભાગની સાંજ અને રાતો પ્રિય પાત્રની યાદો અને એના વિશે વિચારવામાં જ જાય છે! આગળ શબ્દો છે:

મૈ સાંસ લેતા હૂ, તેરી ખુશ્બુ આતી હૈ ...
એક મહેકા મહેકા સા પૈગામ લાતી હૈ
મેરે દિલ કી ધડકન ભી તેરે ગીત ગાતી હૈ

કૈલાશ શ્વાસ લે છે અને આશાની ખુશ્બુ મળે છે એને, હાઉ વન્ડરફુલ ધીસ ઈઝ! હું અને મારો દોસ્ત ઋતુરાજ એક વાર વાતો કરતા હતા, એમાં એક વખત આ વાત નીકળેલી કે દરેક માણસની એક વિશિષ્ટ ખુશ્બુ હોય છે, એ માણસને યાદ કરીએ એટલી એની એ સુગંધ યાદ આવે છે, અને ગીતના આ શબ્દો એની પર છે. કોઈના શેમ્પૂની કે એના પરફ્યૂમ કે નેલ પોલિશની એ વિશિષ્ટ ખુશ્બુ એ માણસ સાથે સંકળાયેલી હોય છે, એને યાદ કરીએ એટલે એ બધી પળ જેમાં એ વ્યક્તિની ખુશ્બુ મહેસૂસ કરેલી એ નજર સામે તરવરે છે. કૈલાશ પોતાના સપના અને યાદોમાં આશાના કપાળ પર ચુંબન કરીને કે એના વાળની ખુશ્બુ લઈને કે એવી બીજી બધી વસ્તુ યાદ કરીને ખુશ રહે છે અને કૈલાશની દરેક ધડકન પણ આશાના ગીતો ગાય છે!! એ જ રીતે આશા કૈલાશનાં પત્રોમાં મૂકેલ ફૂલોની પાંખડીઓની સુગંધ લે છે! 



દરેક માણસની વિશિષ્ટ ખુશ્બુ



કૈલાશનાં લખેલા પત્રો વાંચવા માટે રોજ આશા બગીચામાં કે કોઈ વૃક્ષની નીચે કે ઘરની પાળી પર બેસે છે, રાતે સૂતી વખતે પણ ઓશીકા પાસે રાખ્યા છે એ પત્રો એણે. લાલ સાડીમાં વૃક્ષની નીચે બેઠી છે એ, એ વખતે કૈલાશનાં પત્રનું લખાણ ગીતનાં શબ્દો બને છે, એ શબ્દો છે:

કલ તુઝકો દેખા થા, મૈને અપને આંગન મેં
જૈસે કેહ રહી થી તુમ, મુઝે બાંધ લો બંધન મેં 



મારો ફેવરિટ સ્ક્રીનશોટ!



કૈલાશ સપનાની અંદર આશાને જુએ છે, અને એના દિલની ઈચ્છા છે આશાની સાથે રહેવાની જીવનભર બંધાઈને, એની સાથે લગ્ન કરીને. પ્રેમમાં આઝાદી હોવી જોઈએ, બંધન નહીં. પણ આ એ બંધન નથી, આ બંધન છે લગ્નનું, એની સાથે જીવનભર રહી એનો સાથ નિભાવવાનું... અને આગળ એ વિચારે છે કે આ સંબંધ એવો છે કે દરરોજ આંખો એ વ્યક્તિનાં જે સપના જુએ છે, એ બધા સપના પોતાના નથી, કારણ કે એ વ્યક્તિ હજુ પોતાની થઈ નથી. પણ એમ છતા એ વ્યક્તિ, એની સાથે રહેવાના જોયેલા સપના બધું પોતાનું લાગવા માંડે છે. એને કોઈ વાત કહેતી વખતે ડર લાગે છે કે એ કેવું વિચારશે; શું કહેશે એ વાતના જવાબમાં, એની માટે આગળના શબ્દો આ રીતે છે:

યે કૈસા રિશ્તા હૈ, યે કૈસે સપને હૈ
બેગાને હોકર ભી ક્યૂ લગતે અપને હૈ
મૈ સોચ મેં રહેતા હૂ, ડર ડર કે કહેતા હૂ


બ્યૂટિફુલ!

આખા ગીતમાં આશા સરસ તૈયાર થઈને પત્રો વાંચે છે. રાખી ગુલઝારની સુંદરતા ગીતની સુંદરતામાં પણ વધારો કરે છે! ક્યારેક યલો ફ્રોક, ક્યારેક લાલ સાડી, ક્યારેક આછો વાદળી ટોપ અને ફ્લાવર ડિઝાઈનનું સ્કર્ટ, ક્યારેક સલવાર કમીઝની ઉપર સ્વેટર, અને ઉપરના આ ફોટોમાં રહેલી હેરસ્ટાઇલ મેં ગૂગલ કરીને શોધી છે, 'બન બો'!! બન એટલે નાનકડો અંબોડો, અને બો એટલે સરકી શકે એવી ગાંઠ કે રિબન જેવું કંઈક! 

તુમ સોચોંગી ક્યૂ ઈતના મૈ તુમસે પ્યાર કરુ
તુમ સમઝોગી દીવાના, મૈ ભી ઈકરાર કરુ
દીવાનો કી યે બાતે, દીવાને જાનતે હૈ
જલને મેં ક્યા મજા હૈ, પરવાને જાનતે હૈ
તુમ યૂ હી જલાતે રહેના આ આકર ખાબો મેં... 

પલ પલ દિલ કે પાસ તુમ રહેતી હો 

કેમ આટલી માત્રામાં પ્રેમ થાય છે એની કોઈ સ્પષ્ટતા નથી હોતી. એવો કોઈ ખુલાસો આપણને ક્યારેય નથી મળતો કે કેમ આ જ વ્યક્તિ સાથે આટલી માત્રામાં પ્રેમ થાય છે. અત્યંત હદ વટાવી જનારા લેવલ પછીના માણસનો પ્રેમ પાગલપન અને દીવાનગીમાં ખપે છે. એવા દીવાના લોકોનો પ્રેમ અને એમની વાતો એમના જેવા બીજા દીવાના હોય એ લોકો જ સમજી શકે છે. 'પરવાના' એક જીવજંતુ હોય છે, પતંગિયા જેવી પાંખોવાળું, એનું ગુજરાતી નામ યાદ આવતું નથી. એ જંતુને આગની નજીક રહેવામાં જે આનંદ મળે, એ બીજા ન સમજી શકે. કૈલાશ આશાના પ્રેમમાં એ દીવાનગી મહેસૂસ કરે છે એટલે કૈલાશ આશાને આ રીતે સ્વપ્નોમાં આવીને જલન મહેસૂસ કરાવવા કહે છે, કારણ કે એને એ ગમે છે! આશા પણ કૈલાશની જેવી જ દીવાની છે, કૈલાશનાં બધાં પત્રો પોતાની પથારી પર પાથરીને બેઠી છે અને એના શબ્દોથી એને અહેસાસ થાય છે કે પ્રેમની અંદર જે જલન એને મહેસૂસ થાય છે એ જ જલન કૈલાશને પણ થતી હશે અને પ્રેમના દર્દ અને જુદાઈથી ભરાઈ ગયેલી એની આંખોમાંથી આંસુ ટપકે છે...


પ્રિય વ્યક્તિને યાદ કરતી વખતે ચહેરા પરનો શરમનો શેરડો



પ્રેમની મીઠી જલન!! 


પથારીમાં કૈલાશનાં પત્રો પાથરીને બેઠેલી આશા




કોઈપણ વસ્તુને ઝીણવટપૂર્વક જોઈએ તો બધામાં કંઈક ને કંઈક અર્થપૂર્ણ મળી આવે છે અને મને હવે એવી વસ્તુઓ શોધતા થોડુ થોડુ આવડવા માંડ્યું છે! અને એમાં પણ મને ગમતાં ગીતો, ફિલ્મો અને સાહિત્યમાં ખાસ!

Saturday, 31 December 2016

૨૦૧૬ થી ૨૦૧૭ તરફ ... (વીતેલું વર્ષ મારે માટે કેવુ રહ્યુ એના વિશે)




ઘણા લોકોએ ઘણી વખત મને આ વર્ષમાં પૂછ્યુ છે કે કેવું ચાલે? શું ચાલે? અમુક વખત કોઈ પૂછે એ વખતે જવાબ હાજર ન હોય, શું કહી શકાય કે સામેના માણસને સંતોષ મળે, પણ બધાને ખુશ કરી શકાતા નથી, એટલે પછી 'બસ એકદમ ફાઈન, તમે કેમ છો?' ચાલ્યા કરે!! તો આ પોસ્ટ એ બધા લોકો માટે જેમને મારા વિશે જાણવું છે... 


વર્ષના આગળનાં છ મહિના ઘરે રહીને ફક્ત ગુજરાત સરકારની સેવાઓ માટેની સ્પર્ધાત્મક પરીક્ષાઓની તૈયારી કરી, જે હું કોલેજ પૂરી થઈ ત્યારથી કરુ છું! અમુક વખત સફળતા મળ્યા પછી પણ છેલ્લી ઘડીએ સફળતા હાથવેંત રહી ગઈ, અમુક વખત નિષ્ફળતા, પણ ઘણું શીખવા મળ્યુ જીવન વિશે... એક નવી જ લિપિ શીખી, ગુજરાતી સ્ટેનોગ્રાફી, જો કે ખાસ્સી મહેનત છતાં એ પરીક્ષામાં સફળતા ન મળી, અને હવે એની પ્રેક્ટિસ નથી કરતો હું, પણ એ શીખવાડનાર શ્રી પ્રવીણ જોશી સાહેબનો ખૂબ આભારી છું, ગાંધીનગરમાં છેલ્લા કેટલાય વર્ષોથી કોઈની પણ પાસેથી એક પૈસો લીધા વિના એ લોકોને ટ્યુશન ક્લાસ આપે છે!! અને એમની ઉંમર ૭૦ આસપાસ હોવા છતાં જિંદગી વિશે ખૂબ ઓછી ફરિયાદ ધરાવતા અને જેમને મળીને ખૂબ ખૂબ ખુશી થાય એવા વૃધ્ધોમાં એમનો સમાવેશ જરૂર કરવો જોઈએ, એમની પાસે જે સ્ટેનોગ્રાફી શીખવા ગયેલો એમાં ભલે હું સફળ ન થયો, પણ એ સિવાય જિંદગી માટે હું કેટલીય વસ્તુઓ શીખ્યો છું, અને હું કદાચ ખુશ રહેવા લાગ્યો છું એમાં એમનો પણ મોટો ફાળો કહી શકાય આ વર્ષે... મારા કઝિન સાથે મળીને ટ્યુશન ખોલવા વિશે વિચાર કર્યો અને પછી મેં એને સાથ ન આપ્યો અને એણે ખુદ પોતાનું ટ્યુશન શરૂ કર્યુ કોઈ બીજા પાર્ટનર સાથે... વર્ષના પછીના છ મહિના જોબ કરી જે હજુ ચાલુ છે, સચિવાલયમાં સામાન્ય વહીવટ વિભાગમાં ચૂંટણી શાખામાં 'ઈલેક્શન કોલ સેન્ટર 1950' છે, એમાં ઓપરેટર, ચૂંટણી કાર્ડ વિશે લોકોની પૂછપરછ માટે આવતા ફોનનો જવાબ આપવાનો અને એમને મદદ કરવાની, મને ગમે છે આ નોકરી. 

કોઈ તમારી ગમે તેટલું નજીક હોય ઘણી વખત અમુક લોકો સ્વાર્થ પૂરો થાય પછી તમારા મેસેજીસનાં જવાબ પણ નથી આપતા કે ન ફોન ઉપાડે છે, અમુક લોકો જે એક સમયે ખૂબ સારા મિત્રો હતાં એ જીવનભર રહેશે એ જરૂરી નથી, અમુક લોકોને થોડા પૈસા, થોડુ સ્ટેટસ મળે એટલે હવામાં વેંત અધ્ધર ચાલવા લાગે, આ બધી વાતો આપણે બધા જાણતા હોઈએ છીએ, તો પણ આ બધી વાતોનો સાક્ષાત અનુભવ પણ કરી જ લીધો આ વર્ષે. (અથવા એમ કે આ રહી જતું હતું તો એ પણ થઈ ગયું!) તો બીજી બાજુ એ પણ શીખ્યો કે જે માણસ માટે એમ લાગે કે આની સાથે નહીં ફાવે કે આની સાથે શું વાત કરીશ, એ બધાની સાથે પણ ક્યારેક બસ એક-બે વખત વાત, કે ક્યારેક ફક્ત સ્માઈલ કે વેવ કરવાથી પણ એમનો અને તમારો બંનેનો દિવસ સારો જાય એ પણ અનુભવ્યું! પહેલા મને કોઈ અમુક વાતો પૂછે તો હું ચિડાઈ જતો, હવે અમુક એવી વસ્તુઓનાં જવાબ મજાકમાં આપતા શીખીને પણ જીવનમાં ખુશ રહેતા શીખી ગયો હું. તમને જે ગમતું હોય એ તમારે કરવું જ રહ્યુ, એ કરવાથી તમને ખુશી અને આત્મસંતોષ મળે એટલે વાત પૂરી, એ સાબિત કરવા ખૂબ જ બધુ લખ્યું, મને થાય છે લખતો જ રહું અને ખૂબ જ બધી ફિલ્મો જોઈ, અને ઓગસ્ટ મહિનામાં મારો આ બ્લૉગ શરૂ કર્યો, જ્યાં હું સિનેમા, સાહિત્ય, ગીતો, સંબંધો અને અમુક બીજી વસ્તુઓ વિશે લખું છું, મને ખબર છે કે ખૂબ ઓછા લોકો વાંચે છે, પણ મને ગમે છે માટે હું લખું છું, અને જે વાંચે છે એમાંથી અમુક લોકો જ સારા-ખરાબ બધા ફીડબેક આપે છે અને હું ઈચ્છા રાખું કે જે પણ અભિપ્રાય હોય એ કહે મને લોકો કે એમને કઈ વસ્તુ ગમી, કઈ વસ્તુ હું સારી નથી લખતો, એ બહાને મારુ રાઈટિંગ સુધરે...!!

મારા ફ્રેન્ડ ઋતુરાજ સાથે પુસ્તક મેળામાં ગયેલો એ વખતના લીધેલા ઘણા પુસ્તકો હજી સુધી વાંચ્યા નથી, અમુક ગિફ્ટમાં આવેલા કે બીજા ખરીદેલા એવા ૨૦૧૫નાં અંતથી ૨૦૧૬ આજ દિન સુધીના ઘણા પુસ્તકો હજુ બાકી!!! ફિલ્મો પુષ્કળ જોઈ, ફિલ્મોની અંદરની ઝીણવટભરી વિગતો વધારે ઊંડાણમાં જાણવાથી મને ખૂબ ખૂબ ખુશી મળે છે, દસ વર્ષ જૂના એક મિત્ર કુશાન સાથે જોરદાર ઝઘડ્યો અને મને ખબર હતી કે એક દિવસ બધું સારુ થશે એ આ વર્ષ પૂરું થાય એ પહેલા જ થઈ ગયું, પહેલા જેવી જ દોસ્તી! મારો બીજો એક દોસ્ત (સગા ભાઈથી પણ વધારે) જયદીપ ઓસ્ટ્રેલિયા ગયો, બીજા અમુક દોસ્તોની સગાઈ, લગ્ન બધું થતું રહ્યું, અમુક મિત્રોને સારી નોકરી મળી, પહેલા આવી બધી વસ્તુઓથી મને ઈર્ષા થતી, હવે નથી થતી, કારણ કે જિંદગી પરફેક્ટ નથી, પણ હું ખુશ છું! (ફિલ્મ: એક મૈ ઔર એક તુ (૨૦૧૨) - શકુન બત્રા) અમુક લોકો કહે છે મને કે જિંદગીમાં એક 'સારી સ્ટેડી' નોકરી અને 'એક સારુ પાત્ર' હોવું ખૂબ જરૂરી છે, પણ અમુક વાર એ લોકોને સમજાવું છું કે ના બધુ ફાઈન છે અને અમુક વખત ફક્ત હું એમને એક 'સરસ સ્માઈલ' આપીને મારે રસ્તે!! હું ખુશ છું કે હું સિંગલ છું, હું ખુશ છું કે મને જે ગમે છે એ કરવા માટે મારી પાસે સમય છે. અને હું ઈચ્છુ કે દરેક માણસ પોતાને જે ગમે છે એ કરવા માટે દિવસનો થોડો સમય ફાળવે, કારણ કે એ સમય તમને જે મહેસૂસ કરાવે છે એ કોઈ પૈસા, કોઈ બીજી વસ્તુ તમને મહેસૂસ નથી કરાવતી... 

જૂના સપનાઓ જે પૂરા નથી થયા, એ સપનાઓને નવો ઓપ આપીને, નવો રંગ કરવાનો સમય આવી ગયો છે, દિલ ખોલીને જીવો, દિલ ખોલીને હસો, ખરાબ લાગે તો થોડી વાર ઉદાસ રહીને, વધારે ખરાબ લાગે તો સહેજ આંસુ વહાવીને પણ એ ખરાબ લાગણીઓને જવા દો, જિંદગી રાહ જુએ છે, એ આગળ ચાલતી જ જાય એ પહેલા થોડો એની સાથે કદમ મિલાવી જુઓ, કદાચ આગળના નવા રસ્તે આપને જે જોઈએ છે એ મળી પણ જાય, તો આવનારા નવા વર્ષ માટે બધાને ખૂબ શુભેચ્છાઓ, ચિયર્સ એન્ડ હિપ હિપ હૂરે!! 


દંગલ (૨૦૧૬)

ઝાયરા વસીમ, સાન્યા મલ્હોત્રા, ફાતિમા સના શેખ,
આમિર ખાન અને સુહાની ભટનાગર





હરિયાણાના ભિવાની જિલ્લાના એક ગામ બલાલીનો નેશનલ ચેમ્પિયન રેસલર મહાવીર સિંઘ ફોગટ એની આર્થિક સ્થિતિને કારણે આગળ રમી શકે એમ નથી, અને એની દીકરીઓ ગીતા અને બબિતાને રેસલિંગ માટે તૈયાર કરે છે અને એમનામાં દેશ માટે ગોલ્ડ લાવવા જોશ અને ઉત્સાહ પૂરે છે... એક બાપ જેને માટે પોતાની દીકરી એના જીગરનો ટુકડો હોય છે, એક બાપ જે એની દીકરીની જિંદગી સુખમય થાય એના વિચારોમાં એની ઘણી રાતોની ઊંઘ ખોઈ બેસે છે, પણ આ બાપ અલગ છે, એની દીકરીઓ રસોડા અને ઘરકામ માટે નથી, એણે એની દીકરીઓને અલગ બનાવવી છે, કારણ કે એ એની દીકરીઓ છે! અને એવું નથી કે ફિલ્મ ભારે છે, અથવા ખૂબ સીરિયસ છે, ફિલ્મ હળવી પણ છે અમુક જગ્યાએ, મનોરંજક પણ છે, તમને હસાવવા માટે પણ છે સીન્સ, અને લાગણીશીલ કરવા માટે પણ.


ફિલ્મ માટે આમિર ખાન દ્વારા કરાયેલી મહેનત સૌ કોઈ જાણે છે, પણ એ સાથે જે ભૂલ્યુ છે લોકોએ એ છે ચાઈલ્ડ એક્ટર્સ ઝાયરા વસીમ અને સુહાની ભટનાગર (એમણે અનુક્રમે ગીતા અને બબિતાના પાત્રો ભજવ્યા છે) તેમજ ગીતા અને બબિતાની યુવાની માટેના પાત્રો ભજવનાર યંગ એક્ટર્સ ફાતિમા સના શેખ અને સાન્યા મલ્હોત્રાએ કરેલી મહેનત. આગળની અડધી ફિલ્મ બાળપણ પર જ છે, અને મને ફર્સ્ટ હાફ ખૂબ જ ગમ્યો. બંને ચાઈલ્ડ એક્ટર્સની મહેનત દેખાઈ આવે છે, એ લોકોને વહેલી સવારે જગાડવાથી માંડીને એમને દોડાવવા અને અખાડામાં તૈયાર કરવા સુધીની એક પણ વાતોમાં બંને ચાઈલ્ડ એક્ટર્સ ચૂકતા નથી, એમની લાગણીઓ, એમની થકાન, એમની ખુશી, નિર્દોષતા, ગુસ્સો, જુસ્સો બધુ એમણે સુંદર ભજવ્યું છે, એ જ રીતે ફાતિમા સના શેખ અને સાન્યા મલ્હોત્રા માટે પણ. (આ બધી એક્ટર્સને અપાયેલી રેસલિંગ ટ્રેનિંગ માટેની મહેનત કૃપા શંકર બિશ્નોઈએ કરાવડાવી છે, જે ભારતની વિમેન રેસલિંગ ટીમના કોચ પણ છે.) ગીતા અને બબિતાની મા દયા શોભા કૌરના રોલમાં સાક્ષી તન્વરની એક્ટિંગ પણ સરસ છે, એમને ભાગે વધારે ડાયલોગ્સ નથી, પણ ઘણી વખત મા કંઈ કહેતી નથી, એની આંખોમાં દુ:ખ અને ખુશી દેખાઈ આવે છે, જે એમણે ભજવ્યું છે, આમિર ખાનની લાજવાબ એક્ટિંગ છે, એ જ રીતે આગળ કહ્યુ તેમ બધા જ એક્ટર્સ, ફિલ્મની રેસલિંગ સીક્વન્સ અમુક વાર શ્વાસ થંભાવી દે છે આગળ શું થશે એ જાણવાની ઈન્તેઝારીમાં, ફિલ્મનું મ્યુઝિક બહુ જ સરસ છે. (મેં થિયેટરમાં જોયું કાલે રાતે ફિલ્મ એની પહેલા એક પણ ગીત સાંભળ્યું નહોતું!!) ફિલ્મની અંદર કરાયેલી મહેનત ફળી છે, જે લોકો બહુ મેસેજ મેસેજ કરતા હોય છે ને કે ફલાણી ફિલ્મમાં કોઈ મેસેજ નહોતો ને આમ ને તેમ, એ લોકો 'દંગલ' ફિલ્મનો મેસેજ કેવો પાળે છે એ જોઈએ!! ફિલ્મ સારી છે, જેમણે નથી જોઈ એ લોકો જોઈ આવો, અને જેમણે જોઈ છે એ લોકો આગળ પોસ્ટ વાંચી શકે છે.

********************************


ફિલ્મ સ્પોઈલર્સ 
જેમણે ફિલ્મ નથી જોઈ એ લોકો આગળ હવે ન વાંચે...

********************************




ફિલ્મનો ફર્સ્ટ હાફ મને પર્સનલી ખૂબ ગમ્યો, ઈન્ટરમિશન પહેલાનો ફિલ્મનો હિસ્સો સેપિયા કલરના ફોટોગ્રાફ્સ જેવો છે, અહીં જૂનો સમય છે, જૂના ઘર છે, જૂની સોચ ધરાવતા માણસો, દીકરી અને દીકરામાં ભેદ કરતા લોકો, આ બધા ઉપાયો અજમાવીએ તો દીકરો આવે એવા ખ્યાલો ધરાવતા લોકો પણ છે. (એ લોકો ભણ્યા ન હોય તો એમને વિજ્ઞાન શું એ ક્યાંથી ખબર પડે?) અહીં એક સરસ ગામ છે, જ્યાં ખેતરો છે, મંદિર છે, અખાડો છે, નદી છે, સ્કૂટર છે, અને આ બધુ મને સેપિયા કલરના ફોટોસ જેવું લાગ્યું. અને મને ખૂબ ગમ્યું... ફિલ્મની શરૂઆતમાં સીન છે જ્યાં આમિર ખાન અને વિવાન ભટેનાના પાત્રો કુસ્તી લડે છે. (વિવાન ભટેના ફિલ્મમાં ન ઓળખાયો હોય તો નીચેનો ફોટો જોઈ લો અને ફાલ્ગુની પાઠકનું ગીત 'મૈને પાયલ હૈ છનકાઈ') આમિર એને હરાવે છે, અને વિવાન ભટેના એને શાબાશી આપે છે કે એક સ્ટેટ લેવલ રેસલર ને હરાવ્યો અને આમિર એને કહે છે કે ચિંતા ના કર, એક નેશનલ લેવલ ચેમ્પિયનથી હાર્યો તુ! પહેલી મુલાકાતમાં ક્યાંથી માણસ ઓળખાય? કઈ રીતે જજ કરી શકાય તો પણ આપણે બધા કરતા હોઈએ છીએ, હું પણ કરુ છું, પણ એ ખોટુ પડે છે હમેંશા... ( મારો અનુભવ વાંચો અહીં: પહેલી છાપ ) પણ, આ સીન પહેલી વખત આપણે લોકોને માટે ધારેલી વાતો ખોટી પડે છે એની માટે જ છે...





મહાવીર નેશનલ લેવલ ચેમ્પિયન છે, પણ આર્થિક સ્થિતિ સારી નથી અને આગળ રમી નહીં શકે એ મજબૂરી છે, અને લોકોના સલાહથી નોકરી સ્વીકારી લે છે, આ દરેક એ ખેલાડીની વાર્તા છે જેનામાં ક્ષમતા છે પણ આગળ જઈ શકવા સક્ષમ નથી, એની આવડત અને યોગ્યતાને પ્રોત્સાહિત કરે, થોડી હિંમત આપે, થોડી મદદ કરે એવા લોકો જેની પાસે નથી એ દરેક ખેલાડીની સ્થિતિ છે ફિલ્મની શરૂઆતની મહાવીરની સ્થિતિ જેવી.  



મહાવીરને દીકરો જોઈએ છે કારણ કે એને છે દીકરો દેશ માટે ગોલ્ડ લાવશે, ઘણા બધા લોકો સોશિયલ મીડિયામાં ઘણી બધી કૉમેન્ટસ કરે છે કે '3 ઈડિયટ્સ' ફિલ્મનો રેન્ચો અને આ આમિર અલગ છે, અને એણે પોતાના સપનાઓ સંતાનો પર થોપતા બાપનો રોલ કર્યો, પણ એ એક એક્ટર છે અને એ એની જોબ છે, જે એણે સારી રીતે નિભાવી છે, અને એણે એના સપના સંતાનો પર થોપ્યા નથી. 'નીલ બટ્ટે સન્નાટા' ફિલ્મમાં એક ડાયલોગ છે, "વો તુમ પે અપને સપને નહીં થોપ રહી, ઉસકા તો સપના હી તુમ હો." આ ડાયલોગ જેવી વાત છે આ. ( 'નીલ બટ્ટે સન્નાટા' ફિલ્મ 'દંગલ' ફિલ્મનાં ડિરેક્ટર નિતેશ તિવારીની પત્ની અશ્વિની ઐયર તિવારીએ બનાવી છે!! )

દયા શોભા કૌર
(સાક્ષી તન્વર)


મહાવીરની પત્નીનું નામ છે દયા શોભા કૌર, અને એની પર ભલે ફિલ્મમાં ફોકસ નથી પણ એની સ્થિતિ દયાજનક જ છે, એને ગિલ્ટ છે કે એ દીકરાને જન્મ નથી આપી શકી, એને ગિલ્ટ છે કે એના પતિને જે જુએ છે એ ગોલ્ડ મેડલ હવે નહીં આવે, અને જ્યારે મહાવીર એની પાસે એક વર્ષનો સમય માંગે છે દીકરીઓને રેસલિંગ માટે તૈયાર કરવા માટે, ત્યારે પણ એ પતિ અને દીકરીઓ વચ્ચે અટવાય છે, એ કંઈ બાજુનો પક્ષ લે? બંને સમાન છે એની માટે. મહાવીરને અહેસાસ થાય છે કે એની દીકરીઓમાં રેસલર બનવા માટેની તાકાત છે એ પછી એ પત્નીને વાત કરે છે એ આખો સીન કેટલો સરસ છે, બંને ચર્ચા કરે છે, મહાવીર કોઈ પણ ભોગે મક્કમ છે કે એ દીકરીઓને રેસલિંગ માટે તૈયાર કરશે, અને દયા દીકરીઓ વિશે વિચારી ઘણા સવાલો પૂછે છે, એ ના પતિને ના પાડી શકે છે અને ના દીકરીઓને એ સ્થિતિમાં લઈ જતા પતિને રોકી શકે છે. અને એ બધી લાગણીઓ સાક્ષી તન્વરે સરસ ભજવી છે.



મહાવીર બંને મોટી દીકરીઓ ગીતા અને બબિતાને તૈયાર કરવાની શરૂઆત કરે છે એ માટે 'હાનિકારક બાપુ' ગીત રાખ્યું છે, દીકરીઓને સવારે પાંચ વાગ્યે ઉઠવાની તકલીફથી માંડીને કસરત શીખતી દીકરીઓ અને એમના બાપ પરનો ગુસ્સો આખો રિયલ લાગે છે ગીતના શબ્દો અને પિક્ચરાઈઝેશનથી. (સિનેમટોગ્રાફી- સેતુ શ્રીરામ) ગામના લોકો મહાવીરને એની દીકરીઓને અખાડામાં પ્રેક્ટિસ માટે ના પાડે છે અને એ પોતાના ખેતરમાં એને માટે અખાડો બનાવે છે... 




એની દીકરીઓને કુસ્તી લડવામાં નડે એ બધી વાતો પર એ રોક લગાવે છે, એક તબક્કે બંને કહે છે કે સલવાર કમીઝમાં કુસ્તી નથી ફાવતી, એટલે કપડાની સ્ટાઈલ બદલે છે, અને લાંબા વાળ નડે છે તો એ પણ કપાવડાવે છે, વાળ, છોકરીની કે સ્ત્રીની સુંદરતામાં વધારો કરતું તત્વ, છેલ્લે કોઈ ફિલ્મમાં મેં છોકરીના વાળ કપાવી જ નાખવા માટેનો સીન જોયો હોય તો એ દીપા મહેતાની 'વોટર'માં.

એની બંને દીકરીઓ એમની બહેનપણીના લગ્નમાં જાય છે અને એમના જેટલી જ ઉંમરની એ દીકરીના લગ્ન થઈ રહ્યા છે એ સીન મને ખૂબ ઈમોશનલ લાગ્યો ફિલ્મમાં, એ કહે છે કે ભલે એ લોકોનાં પિતા અત્યારે જે કરે છે એ એમને જુલમ લાગતો હોય, પણ એમની માટે વિચારે તો છે, એમને બોજ તો નથી સમજતા, કે દીકરીને ચૌદ વર્ષની ઉંમરે પરણાવી દેવામાં આવે એવો ખ્યાલ નથી ધરાવતા, એ પછી ગીતા અને બબિતાને રિઅલાઈઝ થાય છે કે એમના પિતા એમની માટે સારુ વિચારે છે.

ગીતા અને બબિતા
(ઝાયરા વસીમ અને સુહાની ભટનાગર)

પહેલી વખત 'દંગલ' લડવા જાય છે એ વખતે વ્યવસ્થાપકો એ વિચારીને ગીતાને રમવા દે છે કે એક છોકરીને છોકરા સાથે કુસ્તી કરતી જોવા માટે વધારે લોકો આવશે અને ટિકિટનો વકરો વધારે થશે, આ એક માનસિકતા છે, કોઈ અલગ કરતું હોય એ જોવું બધાને છે, એની પહેલા એ કામમાં સાથ કોઈ આપતું નથી, ગીતાની એ મેચ જોવા માટે લોકોનાં ટોળા ઉમટે છે, અને એને જીતતી જોઈને ખુશ પણ થાય છે, અને એ મેચ હારે છે તો પણ એને જીતનારથી વધારે રોકડ ઈનામ અપાય છે, એ બધી કરન્સી નોટ જે એને ઈનામમાં મળશે એ એના બાપુ મહાવીર સાચવી રાખવાના છે, એની દીકરીઓની પ્રગતિની સાબિતી માટે, યાદો માટે. આ એ જ બાપ છે જેણે પોતાનો નેશનલ ચેમ્પિયનશીપનો મેડલ એક જૂની પેટીમાં મૂકી દીધો છે, અને એની દીકરીઓના પુરસ્કાર, ટ્રોફીસ, અને રોકડ ઈનામોમાં મળેલી કરન્સી નોટો સજાવીને રાખી છે. એને ખબર છે કે ગીતા છેક આગળ સુધી જશે અને રમશે અને જીતશે, એને વિશ્વાસ છે પોતાની દીકરીઓમાં કે નેશનલ ચેમ્પિયનશીપ જીતશે ત્યારે એનો મેડલ અહીં લગાવાશે, અને ગીતા જીતી છે એના પછી બબિતા પણ જીતશે, અને બબિતા જીતે છે એ પછી એનો મેડલ ગીતાના મેડલની બાજુમાં લગાવે છે, આ બધુ એક ઈમોશનલ કનેક્શન છે, એની દીકરીને જીતતી જોઈ, જીત્યા પછી ગામ વચ્ચે પસાર થતી જોઈ એની છાતી ગજ ગજ ફુલે છે, પણ એ બધામાં એ દીકરીઓને આગળ રાખે છે અને પોતે પાછળ રહે છે, એ કોઈ ક્રેડિટ લેતો નથી, એ એમની સુરક્ષા માટે, સાથ માટે એમની સાથે છે, પણ સહેજ પાછળ રહીને.





અને એ દીકરીઓને પ્રેમ નથી કરતો એવું તો છે જ નહીં, એક સીનમાં એ થાકી ગયેલી દીકરીઓના પગ દબાવે છે અને પત્નીને કહે છે કે એક સમયે એક જ રહી શકાય છે, કોચ અથવા બાપ. એ મજબૂર છે, એની સ્થિતિ બીમાર સંતાનને કડવી દવા આપતી મા જેવી છે. બીજા એક સીનમાં કોઈના પુત્ર જન્મની ખુશીમાં મળેલો લાડુ એ બંને દીકરીઓને અડધો અડધો વહેંચે છે, આ દરેક માતા-પિતાની લાગણીઓ છે, જે સંતાન માટે પહેલા વિચાર કરે છે. આ એવો બાપ છે જે એની દીકરીઓના કોચિંગ માટે એની નોકરી પણ છોડી દે છે, અને પોતાની દીકરીની કુસ્તી લડવાની નવી ટેક્નિક સામે હારે પણ છે. 

બબિતા અને ગીતા ફોગટ


નેશનલ ચેમ્પિયનશીપ જીત્યા પછી દીકરીને આગળ ટ્રેનિંગ માટે મૂકીને આવેલો મહાવીર ચૂપ છે, કારણ કે એને ખબર છે એની દીકરી નવી દુનિયામાં જઈને થોડી બદલાવાની છે, અને પોતાના ધ્યેયથી ભટકવાની ગીતાની આખી પ્રક્રિયા ફાતિમા સના શેખે ઉત્તમ ભજવી છે, વાળ વધારવાથી માંડીને નેલ પોલિશ કરતી અને 'ડીડીએલજે'નો પલટ સીન જોતી ગીતાની જિંદગી પણ પલટાઈ છે, પણ ખોટી દિશામાં, અને એ વાતનો અહેસાસ કરાવે છે નાની બહેન બબિતા, જે પણ નેશનલ ચેમ્પિયન બન્યા પછી ત્યાં આવે છે ટ્રેનિંગ માટે. એ ગીતાને યાદ કરાવે છે કે એ કેવી રીતે એની પ્રથમ કુસ્તી જીતેલી, કેવી રીતે એના પિતાની ટેક્નિક અને એમની મહેનતને લીધે એ છે આટલે સુધી. એક બાપ જે નેશનલ લેવલના કોચ સામે લડીને, એકેડમીના નિયમો સામે લડીને, જુદી સ્ટ્રેટેજી અપનાવીને પણ એની દીકરીને ફક્ત જીતતી જોવા માંગે છે, મહાવીર ગીતાને કહે છે કે એણે ગોલ્ડ જીતવાનો છે, સિલ્વર જીતશે તો લોકો ભૂલી જશે, દાખલો બેસાડવાનો છે એણે. એક દીકરી છે જે નવી દુનિયામાં જઈ પિતાની રિસ્પેક્ટ કરવાનું ભૂલી ગઈ છે, એમનો ઠપકો એને સારો લાગતો હતો અને એને લીધે જ એ અહીં છે, એ વાતનું રિઅલાઈઝેશન થતાં જ એ બધુ ભૂલી, માફી માંગી ફરીથી પિતાના રસ્તે ચાલવા માટે પોતાને બે કદમ પાછળ કરી લે છે.



ગીતાની બંને મેચ શ્વાસ થંભાવી દે એટલી રોચક છે, છેલ્લે ફાઈનલ વખતે એણે જીતવાનું છે એ વખતે પિતા પ્રેક્ષકોમાં નથી બેઠા એ વખતે એ એમની વાત યાદ કરે છે કે શક્ય છે કે દરેક વખતે એ એની સાથે ન હોય એણે પોતાની જાતે આગળ વધવાનું છે, એ સીન પણ સરસ છે, જે મને રૂમીનો એક ક્વોટ અને 'ડિયર જિંદગી'નો એક ડાયલોગ પણ યાદ અપાવે છે, જે ફોટોસ નીચે મૂકુ છું. એ જીત્યા પછી મેડલ પિતાને આપે છે અને પિતા એને પહેરાવે છે, એ આખો અનુભવ આંખમાં આંસુ લાવી દે છે.




ફિલ્મનું અમુક શૂટિંગ પુણેમાં મારા ફ્રેન્ડ ઋતુરાજની કોલેજ સિમ્બાયોસિસ ઈન્ટરનેશલ યુનિવર્સિટીમાં થયું છે. (નેશનલ સ્પોર્ટ્સ એકેડમીના સીન્સ, પણ સ્પોર્ટ્સ ગ્રાઉન્ડ નહીં, મેસ, હોસ્ટેલ, ગીતા જ્યારે પિતા સાથે ફોન પર વાત કરે છે એ જગ્યા.) ફિલ્મનાં બધા ગીતો મને ગમ્યા, પણ અરિજિત સિંઘનું 'નૈના' ખૂબ ગમ્યું. 

ડિરેક્ટર નિતેશ તિવારી, ગીતા ફોગટ, બબિતા ફોગટ,
આમિર ખાન અને મહાવીર સિંઘ ફોગટ

બાયોપિક ફિલ્મમાં ખોટી વાત ઉમેરવાની જરૂરત હોતી નથી, એટલે મને એ વસ્તુ સામે ફક્ત વાંધો પડ્યો છે, છેલ્લી ફાઈનલ મેચ વખતે લોક કરેલા મહાવીરનો સીન, બાકી ફિલ્મ સરસ છે, મને સેકન્ડ હાફ એટલો નથી ગમ્યો, જો એ પણ ફર્સ્ટ હાફ જેટલો ગમ્યો હોત તો હું ફિલ્મની વધારે તારીફ કરતો, એ છતાં 'દંગલ' જિંદગી સામે, લોકોના જૂના ઘસાયેલા વિચારો સામે જંગ કરવાની કુસ્તી છે, આ ફિલ્મ દરેક એ ખેલાડીની છે જેણે દેશ માટે મેડલ જીતવા અથાગ મહેનત કરી છે, પોતાની રોજિંદી જિંદગી ભૂલીને જેમણે ફક્ત મેડલ અને જીતવા સિવાય કંઈ જ વિચાર્યુ નથી, એ બધા 'હીરોઝ'ની આ વાર્તા છે, દીકરો કે દીકરી બંને સમાન છે એ સાબિત કરી આપતી વાર્તા છે આ.


મારી બીજી કેટલીક પોસ્ટની લીંક:





બોલીવુડ ૨૦૧૬

વર્ષ ૨૦૧૬ પૂરું થઈ રહ્યું છે, ઘણી બધી બાયોપિક ફિલ્મો આવી, ઘણી ફિલ્મો જેમની પાસે આશા હતી એ પૂરી ન કરી શકી, ઘણી ફિલ્મો કોઈ જ આશા વગર સારી સાબિત થઈ, મેં આ વર્ષે નથી જોઈ અને જોવાની ઈચ્છા છે એવી ફિલ્મો: 'એરલિફ્ટ' ; 'સુલતાન' ; 'ફોબિયા' ; 'રમણ રાઘવ 2.0' ; 'ફેન' ; 'ફિતૂર' ; 'સનમ તેરી કસમ' ; 'સાલા ખડૂસ' ... આ સિવાય જે જોઈ છે એમાંથી મોટાભાગની ફિલ્મો વિશે લખું છું, જે ન લખ્યું હોય એ નહીં ગમ્યું હોય, કોઈ ન ગમેલી ફિલ્મમાં પણ જો એક-બે વસ્તુ ગમી હશે તો પણ એ લખી છે! હજુ અમુક ફિલ્મો વિશે આખી પોસ્ટ બાકી છે એ ફરી ક્યારેક લખીશ. મારે મને ગમેલી સૌથી સારી પળો, ડાયલોગ્સ, ફિલ્મો વિશે લખવું છે, સ્ટોરી જાહેર નથી કરતો, તો જેમણે પણ કોઈ ફિલ્મ ન જોઈ હોય એ પણ વાંચી શકે આખી પોસ્ટ:






બેસ્ટ મૉમન્ટ્સ



નીરજા

રમા અને નીરજા ભનોટ મા-દીકરીની એકબીજાને આલિંગન આપીને કરાયેલી વાતચીત
જયદીપનો આપેલો પત્ર વાંચતી નીરજા


નીલ બટ્ટે સન્નાટા

દસમાં ધોરણનો સ્કૂલનો પહેલો દિવસ
મા-દીકરીની ફિલ્મનાં ક્લાઈમેક્સ પહેલા થયેલી વાત
ડૉ. દીવાન અને ચંદા વચ્ચેની ઘણી બધી વાતો


કિ એન્ડ કા

રેલવે મ્યુઝિયમ - કબીર અને કિયાની એકબીજા સાથે વાતો
અમિતાભ અને જયા બચ્ચનને ત્યાં કબીરનું ડિનર


મિર્ઝ્યા

'આવે રે હિચકી' ગીત


સરબજીત

ટીવી પર સરબજીતના સમાચાર આવે એ માટે આખી રાત રાહ જોતી બેઠેલી દલબીર


ડિયર જિંદગી

સિડ અને કાયરાની ડેટ
જેકી, ફેટી અને કાયરાની દોસ્તીની ખટમીઠી વાતો
'તુ હી હૈ' ગીત
એના ભાઈને કોમિક બુક આપતી કાયરા
જહાંગીર આગળ પોતાની અંદર રહેલી વાત કહેતી વખતે રડતી કાયરા
કાયરાને આવેલ સપનું


ઉડતા પંજાબ

બિહારથી પંજાબ આવતી વખતે પોતાની  હોકી સાથે બેઠેલી બઉરિયા
સરતાજ અને પ્રીતની એકબીજાને જોઈ રહેતી આંખો
'ડા ડા ડસ્સે' ગીત
ટોમી અને બઉરિયાની મુલાકાત



અકિરા

કથક શીખવું કે કરાટે એ વિશે વિચાર કરતી ઉભેલી અકિરા


પાર્ચ્ડ

બિજલી, રાની, લજ્જો અને જાનકીની છકડા પર કરાયેલી સહેલગાહ


અલીગઢ

પોતાના ઘરમાં લતા મંગેશકરના ગીતો સાંભળતા પ્રોફેસર સિરાસ અને એમનો સોલિટ્યૂડ
દીપુને પોતાના મરાઠી પુસ્તકનું અનુવાદ કરીને આપતા પ્રોફેસર અને એ પછીની એ બંને વચ્ચેની વાતચીત
ક્લાઈમેક્સ સીનમાં દીપુની લાગણીઓ


બેફિક્રે

એફિલ ટાવરમાં ઉપર જતી શાયરા
ધરમ અને શાયરા બંનેની ડાન્સ સીકવન્સ
શાયરાની એની મોમ સાથેની કીચનમાં વાતચીત


કપૂર એન્ડ સન્સ

અર્જુન અને ટિયાની કબ્રસ્તાન વાળી ડેટ
હર્ષ અને સુનીતાની ફેમિલી ગેધરિંગ વાળી રાતે કરાયેલી વાતચીત
દાદાનો અર્જુન અને રાહુલને કરાયેલો વીડિયો મેસેજ
કુનૂરની ખૂબસુરતી
એની માને પોતાનો રાઝ કહે છે એ વખતે રાહુલની આંખો



એ દિલ હૈ મુશ્કિલ

પેરિસમાં ફિલ્મી ગીતો પર ડાન્સ કરતા અયાન અને અલીઝેહ
'ચન્ના મેરેયા' ગીત
સબાના ઘરે ડિનર ટેબલ પર સબા, અયાન અને અલીઝેહની વાતચીત
પોતાની સફળતા પછી કાંટાળા થોરના કૂંડાઓની પાસે બેઠેલો અયાન


એમ. એસ. ધોની - ધ અનટોલ્ડ સ્ટોરી

મહેન્દ્રનો એના પિતાને સમજાવતો સીન કે જો એ ખડગપુરમાં જોબની સિક્યોરિટીમાં ફસાઈ જશે તો એનાં સપનાં અધૂરા રહી જશે...
કરાચીમાં પ્રિયંકાને ફોન કરીને એને માટે ગિફ્ટ લેવી કે નહીં એ અવઢવમાં ઉભેલો મહેન્દ્ર

દંગલ

એમની બહેનપણીનાં લગ્ન વખતે ગીતા અને બબિતાને થયેલું રિઅલાઈઝેશન કે પિતા એમના ભલા માટે વિચારે છે...
'હાનિકારક બાપુ' અને 'નૈના' ગીતોની ફિલ્મ સાથે મેચ થતી સ્થિતિ
ગીતાની બંને ફાઈનલ રેસલિંગ મેચ
મહાવીરનું રિઅલાઈઝેશન કે દીકરો અને દીકરી એક સમાન છે



મને ખૂબ ગમેલા ડાયલોગ્સ 



રિતેશ શાહ - પિંક

હમારે યહાં ઘડી કી સૂઈ કેરેક્ટર ડિસાઈડ કરતી હૈ

ના સિર્ફ એક શબ્દ નહીં, અપને આપ મેં એક પૂરા વાક્ય હૈ. ઈસે કિસી તરહ કે સ્પષ્ટીકરણ, એક્સપ્લેનેશન યા વ્યાખ્યા કી જરૂરત નહીં હોતી, ના કા મતલબ સિર્ફ ના હી હોતા હૈ.

રોક શો મેં હૈ તો હિંટ હૈ, ઔર લાઈબ્રેરી યા મંદિર મેં હૈ તો હિંટ નહીં? 
વેન્યૂ ડિસાઈડ કરતા હૈ કેરેક્ટર!!

રાત કો લડકિયા જબ સડક પર અકેલી જાતી હૈ તો ગાડિયા સ્લો હો જાતી હૈ ઔર ઉનકે શીશે નીચે ઉતરને લગતે હૈ. દિન મેં યે મહાન આઈડિયા કિસી કો નહીં આતા!


***********************

કરણ જોહર અને નિરંજન અયંગર - એ દિલ હૈ મુશ્કિલ


દર્દ દર્દ કો ઢૂંઢ હી લેતા હૈ

ગુફતગૂ બેઝાર લોગો કી આદત હૈ

જો આંખે કેહ દેતી હૈ, ઉનકે આગે લફ્ઝો કા દરજા ક્યા?

અરે વાહ, બડે વફાદાર હૈ આપકે આંસુ, આપકી ઈજાઝત કે બગૈર બહાર ભી નહીં નિકલતે

રિશ્તો કી ગીલી જમીન પર લોગ અક્સર ફિસલ જાતે હૈ

ડરે હુએ લોગ અક્સર અલ્ફાઝો કે પીછે છૂપતે હૈ

જબ પ્યાર મેં પ્યાર ના હો,
જબ દર્દ મેં યાર ના હો,
જબ આંસુ મેં મુસ્કાન ના હો,
જબ લફ્ઝો મેં જુબાન ના હો,
જબ સાંસે બસ યૂ હી ચલે,
જબ હર દિન મેં રાત ઢલે,
જબ ઈન્તઝાર સિર્ફ વક્ત કા હો,
જબ યાદ ઉસ કમબખ્ત કી હો,
ક્યું હૂ મેં રાહી, જબ વો હૈ કિસી ઔર કી મંઝિલ,
ધડકનો ને સાથ છોડ દિયા, એ દિલ હૈ મુશ્કિલ...

***********************

નિતેશ તિવારી, અશ્વિની ઐયર તિવારી, નીરજ સિંઘ અને પ્રાંજલ ચૌધરી - નીલ બટ્ટે સન્નાટા

ઈસ દેશ મેં તો બચ્ચો કો અપના કરિયર ડિસાઈડ કરને કા કોઈ ફ્રીડમ હી નહીં હૈ!

ઈન્સાન દો ચીજો સે બનતા હૈ, યા તો કિસ્મત યા મહેનત. ઔર ગરીબ કે પાસ કિસ્મત હોતી તો વો ગરીબ થોડે હી હોતા! તો બચી મહેનત, વહી કરની પડેગી!

વો તુમ પે અપને સપને નહીં થોપ રહી, ઉસકા તો સપના હી તુમ હો.

***********************

નીરજ પાંડે અને દિલીપ ઝા - એમ. એસ. ધોની - ધ અનટોલ્ડ સ્ટોરી 

ભૈયા, નોકરી કે લિયે આઉટ થોડી ન હોંગે!

ઉધર ખડગપુર મેં જોબ કે સિક્યોરિટી મેં ફસ ગયે ના, તો હમ આગે કુછ નહીં કર પાયેંગે 

અગર આપ હમકો યૂ હી ઘૂરતી રહેંગી, તો હમ સોયેંગે કૈસે?

મૈ ક્યા? આજ પૂરે ઈન્ડિયા કો તુમ્હારા નામ પતા ચલ ગયા!

પક્કા ના? બહોત ટાઈમ હૈ ના હમારે પાસ? 

સાક્ષી, મેરી દુનિયા તુમ્હારી દુનિયા સે બડી બડી નહીં હૈ, એક ક્રિકેટ કે કિટબેગ કે સાઈઝ કી હૈ, તુમ્હે હીં ઝેલના હૈ, તો સોચ સમજ કર હી જવાબ દેના, વીલ યુ મેરી મી? 

અપને ગલત સાબિત હોને પર બહોત ખુશ હૈ હમ...

ધોની કોઈ તેંડુલકર હૈ? નહી પાજી, ધોની ધોની હૈ!

***********************



ગૌરી શિંદે - ડિયર જિંદગી

હમ હમેંશા મુશ્કિલ રાસ્તા ક્યુ ચૂનતે હૈ, જરૂરી કામ કે લિયે? ક્યા પતા આસાન રાસ્તે સે ભી કામ હો જાયે. 

રોના, ગુસ્સા, નફરત કુછ ભી ખુલકર એક્સપ્રેસ નહીં કરને દિયા. અબ પ્યાર કૈસે એક્સપ્રેસ કરે?

ખુલ કે રો નહીં સકોગી, તો ખુલકે હસ કૈસે પાઓગી?

હમ ઈતની કુર્સિયા દેખતે હૈ, લેને સે પહલે, ફિર અપના લાઈફ પાર્ટનર ચૂઝ કરને સે પહલે, ઓપ્શન્સ દેખને મેં ક્યા પ્રોબ્લેમ હૈ?

જબ હમ ખુદ કો સમઝ લેતે હૈ ના, તબ ઔર કોઈ હમારે બારે મેં ક્યા સોચતા હૈ, ફરક નહીં પડતા.

ડોન્ટ લેટ યોર પાસ્ટ બ્લેક્મેલ યોર પ્રેઝન્ટ ઈનટુ રૂઈનિંગ અ બ્યૂટિફુલ ફ્યુચર.

***********************



શકુન બત્રા અને આયેશા દેવિત્રે ધિલ્લોન - કપૂર એન્ડ સન્સ 

ઈસ ઘર મેં કોઈ ભી દૂધ કા ધૂલા નહીં હૈ, સબ જૂઠ બોલતે હૈ.

આખરી બાર લિખ રહા હૂ, હો સકે તો કહાની યાદ રખના.

ફિર સે ખુશ નહીં હો સકતે? વી કેન ટ્રાય.

આઈ લવ યુ, જસ્ટ કમ બેક, આઈ હેવ મિસ્ડ યુ. 

શુડ બી હેપી, તુમ્હારી ફેમિલી તો હૈ. 

બહોત હો ગયા યે સબ, નહીં કરના મુઝે યે હેપી ફેમિલી કા નાટક. 

મા, આપકો મેરે જૂઠ બોલને કા ગમ હૈ, યા મેરી અસલિયત કા?  

મેં ઈન સબ બાતો કે લિયે માફી માંગ સકતા હૂ, 
લેકિન જો હૂ મેં ઉસકે લિયે કિસ તરહા માફી માંગ લૂ? 

પરફેક્ટ બચ્ચે કે લેબલ સે થક ગયા હૂ.

મેં જો હૂ વૌ હૂ, મા, એન્ડ આઈ જસ્ટ વોન્ટ યુ ટુ લવ મી ફોર વુ આઈ એમ.  


***********************


એવોર્ડ્સ

જો મારે એવોર્ડ આપવા હોય તો હું આ રીતે આપુ...




બેસ્ટ ફિલ્મ 
કપૂર એન્ડ સન્સ

બેસ્ટ ફિલ્મ (ક્રિટિક)

નીલ બટ્ટે સન્નાટા
દંગલ 

બેસ્ટ સ્ટોરી 

સુદીપ શર્મા અને અભિષેક ચૌબે - ઉડતા પંજાબ


બેસ્ટ સ્ક્રીનપ્લે

શકુન બત્રા અને આયેશા દેવિત્રે ધિલ્લોન - કપૂર એન્ડ સન્સ 


બેસ્ટ ડિરેક્ટર 

અભિષેક ચૌબે - ઉડતા પંજાબ 

બેસ્ટ એક્ટર ફિમેલ 

સોનમ કપૂર - નીરજા 


બેસ્ટ એક્ટર મેલ 
સુશાંત સિંઘ રાજપૂત - એમ. એસ. ધોની - ધ અનટોલ્ડ સ્ટોરી


બેસ્ટ એક્ટર ફિમેલ ક્રિટિક
સ્વરા ભાસ્કર - નીલ બટ્ટે સન્નાટા
રાધિકા આપ્ટે, તનિષ્ઠા ચેટર્જી અને સુરવીન ચાવલા - પાર્ચ્ડ 


બેસ્ટ એક્ટર મેલ ક્રિટિક 
આમિર ખાન - દંગલ

મનોજ બાજપેયી - અલીગઢ

બેસ્ટ સપોર્ટિંગ એક્ટર ફિમેલ
કીર્તિ કુલ્હારી - પિંક 
રત્ના પાઠક શાહ - કપૂર એન્ડ સન્સ

બેસ્ટ સપોર્ટિંગ એક્ટર મેલ
ફવાદ ખાન અને સિધ્ધાર્થ મલ્હોત્રા - કપૂર એન્ડ સન્સ 

બેસ્ટ ન્યૂકમર 
દિલજીત દોસંઝ - ઉડતા પંજાબ
સૈયામી ખેર - મિર્ઝ્યા 
ફાતિમા સના શેખ, ઝાયરા વસીમ, સાન્યા મલ્હોત્રા, સુહાની ભટનાગર - દંગલ

બેસ્ટ ડાયલોગ્સ

રિતેશ શાહ - પિંક
કરણ જોહર અને નિરંજન અયંગર - એ દિલ હૈ મુશ્કિલ


બેસ્ટ સિનેમટોગ્રાફી 
પવેલ ડીલસ - મિર્ઝ્યા


***********************



અને હવે, આઈ નો કે મોટાભાગની ફિલ્મો ફક્ત કલ્પના હોય છે, પણ એ કલ્પનાની અંદર પણ મજા છે, તો આ વર્ષની થોડી ફિલ્મો સાથેની મારી કલ્પના...


કપૂર એન્ડ સન્સ
મારે સુનીતા કપૂરની બનાવેલી 'એપલ પાઈ' ખાવી છે!
મારે રાહુલ કપૂરની બુક 'ફ્રીડમ ફોલ' વાંચવી છે!
ટિયા સાથે એ કબ્રસ્તાનમાં ડેટ પર જવું છે!

નીલ બટ્ટે સન્નાટા 
મારે અપેક્ષા અને ચંદાની સાથે એ સ્કૂલમાં દસમું ધોરણ કરવું છે!

એ દિલ હૈ મુશ્કિલ
મારે અયાન અને અલીઝેહ સાથે પ્રાઈવેટ જેટમાં લંડનથી પેરિસ જવું છે!
મારે સબા તલિયાર ખાનની બુક 'શબ-એ-ફિરાક' વાંચવી છે!
મારે સબા, અયાન અને અલીઝેહ સાથે એ ટેબલ પર ડિનર કરવું છે!

ડિયર જિંદગી
મારે પણ એક ડૉ. જહાંગીર ખાન જોઈએ છે!

બેફિક્રે 
મારે શાયરાની સાથે એફિલ ટાવર પર જવું છે!


***********************


અને હવે, ૨૦૧૭ની થોડી ફિલ્મો જેની મને રાહ છે...

ઓકે જાનુ - શાદ અલી

હરામખોર - શ્લોક શર્મા

ધ રિંગ (ટાઈટલ બદલાઈ શકે) - ઈમ્તિયાઝ અલી

અ ડેથ ઈન ધ ગંજ - કોંકણા સેન શર્મા

રંગૂન - વિશાલ ભારદ્વાજ

બદરીનાથ કી દુલ્હનિયા - શશાંક ખૈતાન

બેગમ જાન - શ્રીજિત મુખર્જી

મેરી પ્યારી બિંદુ - અક્ષય રોય

સિમરન - હંસલ મહેતા

પધ્માવતી - સંજય લીલા ભણસાલી

***********************


આ વર્ષની ઘણી ફિલ્મો વિશે મારે અલગથી બીજી પોસ્ટ લખવી છે, જે હું ફરી ક્યારેક લખીશ. ત્યાં સુધી અમુક ફિલ્મો વિશે કોઈને બાકી હોય તો થોડી લીંક :